ἡδυμελής

ἡδῠ-μελής, Dor. ἁδ-, Aeol. ἀδ-, ές,

• sweet-singing, χελιδοῖ Anacr. 67, cf. Sapph. 122 (Comp.), Pi. N. 2.25; sweet-sounding, ξόανα S. Fr. 238, etc.: poet. fem., ἡδυμέλεια σῦριγξ Nonn. D. 29.287.

ἡδυμελής, ές, angenehm singend ; ἀηδών Ar. Av. 659 ; μοῦσαι Mel. 86 (V.140); αὐλῶν Χάριτες Philp. 54 (Plan. 177); – dor. ἁδυμελής, φόρμιγξ Pind. Ol. 7.11, φωνή, ὑμνος, N. 2.25, I. 6.20, öfter.

For Pindar, see also: ἁδυμελής

ἡδυμελής μέλος

• sweet-strained, sweet-singing, Pind.