ἰνδάλλομαι
ἰνδάλλομαι, seem, appear
ἰνδάλλομαι, almost always used in pres. and impf.: aor. ἰνδάλθην Lyc. 597,961, Max. 163:—
- appear, seem, ἄλλοι μοι δοκέουσι παροίτεροι ἔμμεναι ἵπποι, ἄλλος δʼ ἡνίοχος ἰνδάλλεται Il. 23.460; ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος 17.213 (-θύμῳ -ωνι Aristarch., cf. 2), cf. Od. 3.246, h.Ven. 178: ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ as my memory seems to me, or perh., as my heart pictures him, Od. 19.224; also in Att., ὥστʼ ἔμοιγʼ ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ Ar. V. 188; τοῦτο γάρ μοι ἰ. διανοουμένη [ἡ ψυχή], οὐκ ἄλλο τι ἢ διαλέγεσθαι it seems to me to be merely engaged in a dialogue, Pl. Tht. 189e; τὰ διʼ ὀφθαλμῶν ἰνδαλλόμενα ἡμῖν Arist. Mu. 397b18, cf. lamb.Myst. 2.3; flash on oneʼs mind, ἀμφὶ δὲ . . μεληδόνες ἰνδάλλοντο appeared, A.R. 3.812, cf. 2.545.
- 2 c. dat., resemble, θεοὶ ξένοις -όμενοι Pl. R. 381e, cf. Lg. 959a; ἀργύρῳ Theoc. 22.39; κύκνοις Lyc. 597. (Never in Trag.; connected with vid-, εἶδον.)
ἰνδάλλομαι (seul. prés., impf. ἰνδαλλόμην et ao. ἰνδάλθην)
1 se montrer, se faire voir, A. Rh. 3, 812 ; d’où paraître, sembler : μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται, Od. 3, 246, il m’apparaît comme un immortel ; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος, Ar. Vesp. 188, il paraît tout à fait semblable à, gén., etc. ; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ, Od. 19, 224, comme l’image en est restée dans mon souvenir, comme il m’apparaît dans mon cœur ||
2 ressembler à, dat. Plat. Rsp. 381e; avec double dat. ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσι Πηλεΐωνι (var. -ωνος) Il. 17, 213, pour eux tous il ressemblait au fils de Pèlée ||
➳ Ao. réc. Lyc. 961 ; Max. π. κατ. 163.
Étym. p.-ê. pré-grec.
ἰνδάλλομαι, (εἶδος), fast nur praes. u. impf., aor. ἰνδαλθείς Lycophr. 597, 961, erscheinen, sich zeigen ; ἄλλος, wie δοκεῖν, Il. 23.460 ; ὥστε μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι Od. 3.246 ; Il. 17.213 liest Spitzner mit Aristarch. ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσιν τεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμῳ Πηλείωνι für Πηλείωνος, gegen den älteren Gebrauch ; vgl. τὼ δέ οἱ ὄσσε ὄστλιγγες πυρὸς ἃς ἰνδάλλοντο Ap.Rh. 1.1297 ; so mit dem nom. 2.545, 3.453, 812 ; Opp. Cyn. 3.458 ; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ Od. 19.224, wie er mir im Herzen erscheint, vor der Seele schwebt ; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος εἶναι πωλίῳ Ar. Vesp. 188 ; sp.D.; gleichen, τινί, ἀργύρῳ ἰνδάλλοντο λίθοι Theocr. 22.39 ; Nic. Th. 153, 259 ; auch in Prosa, θεοὶ περιέρχονται πολλοῖς ξένοις καὶ παντοδαποῖς ἰνδαλλόμενοι Plat. Rep. II.381e ; auch = δοκεῖν, scheinen, Theaet. 189e ; S.Emp. adv.log. 1.249, 425, öfter ; – διʼ ὀφθαλμῶν ἰνδαλλόμενα ἡμῖν, erscheinend, sichtbar werdend, Arist. mund. 6.3.
ἰνδάλλομαι
- 1
To appear, show oneself, make one’s appearance, come into view: ἰνδάλλετό σφισι πᾶσιν Il. 17.213. Cf. Il. 23.460.
- 2
To appear, seem: ὥς τέ μοι ἀθάνατος ἰνδάλλεται Od. 3.246.
- 3
App., to think (cf. the double sense seem and think in δοκέω
): ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ Od. 19.224 (as my mind pictures to itself).
- 1
ἰνδάλλομαι (root ϝιδ): be seen, appear, w. part., Il. 17.213; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ, impers., ‘as floats before me in recollection’ (ἦτορ like κατὰ θῡμόν), Od. 19.224.
ἰνδάλλομαι,
Dep., hardly used, save in pres. and imperf.
from εἴδομαι, videor
- 1to appear like, look like, ἀθανάτοις ἰνδάλλεται εἰσοράασθαι he is like the immortals to look upon, Od.; ἰνδάλλετο δέ σφισι μεγαθύμῳ Πηλείωνι he seemed to them like the son of P., Il.
- 2to appear, seem, Il.; ὥς μοι ἰνδάλλεται ἦτορ as my heart seems to me [to say], i. e. as the matter seems to me, Od.; ἰνδάλλεται ὁμοιότατος κλητῆρος he seems most like a summoner, Ar.