ἰσάξιος
ἰσάξιος, of equal worth
ἰσ-άξιος, ον,
- of equal worth, Porph. Abst. 2.55; τῷ Διί Procl. in Cra. p.50 P.; τοῖς θεοῖς Iamb. Myst. 3.21; adequate, πρός τι Dam. Pr. 43, cf. 28. Adv. -ίως Iamb. Myst. 9.7.
ἰσ·άξιος, ος, ον [ῐ̄σ] égal en mérite, également respectable, Porph. Abst. 2, 55.
Étym. ἴ. ἄξιος.
ἰσάξιος, gleich an Wert, Sp.