ἰσάριθμος
ἰσάριθμος, equal in number
ἰσ-άριθμος [ᾰ], ον,
- equal in number with, ψυχαὶ ἰ, τοῖς ἄστροις Pl. Ti. 41d, cf. Lg. 845a, Arist. EN 1156a7, al., Call. Del. 175, Puchstein Epigr.Gr. p.9; εἰσαρίθμοις ἔπεσι,= ἰσοψήφοις, IG 5(1).257 (Laconia): poet. ἰσήριθμος, AP 6.84 (Paul.Sil.), 328 (Leon.), Lyc. 1258. Adv. ἰσάριθμως Gal. 19.469, Them. Or. 33.367b.
- II Gramm., of the same grammatical number, A.D. Synt. 170.13. Adv. -μως ib. 143.9.
ἰσ·άριθμος, ος, ον [ῐ̄ᾰ], égal en nombre à, dat. Plat. Tim. 41d, etc. ; Arstt. Nic. 8, 3, 1 ; Call. Del. 175 ||
➳ Ion. ἰσήριθμος, Anth. 6, 84, 328 ; Lyc. 1258.
Étym. ἴ. ἀριθμός.
ἰσάριθμος, gleich an Zahl (s. ἰσήριθμος), τινί, Plat. Tim. 41d u. Sp.
ἰσάριθμος
ἰσ-άριθμος, ον
- equal in number.