ἱπποδιώκτης
ἱπποδιώκτης, a driver
ἱππο-δῐώκτης, ου, ὁ, Dor. -τας,
- = ἱππηλάτης, driver or rider of steeds, Theoc. 14.12, Hsch.; a kind of gladiator, IGRom. 4.1455 (Smyrna).
ἱπποδιώκτης, ὁ, Rossetreiber, wie ἱππηλάτης, Theocr. 14.12.
ἱπποδιώκτης
ἱππο-διώκτης, ου,
- a driver or rider of steeds, Theocr.