ὀνυχιστήρ
ὀνυχιστήρ, hoof
ὀνῠχ-ιστήρ, ῆρος, ὁ,
- hoof, LXX Le. 11.3, al.
ὀνυχιστήρ, ῆρος (ὁ) [ῠ] fente du sabot des animaux à pied fourchu, Spt. Deut. 14, 6, 7, 8 ; Lev. 11, 3, 26.
Étym. ὀνυχίζω.
ὀνυχιστήρ, ῆρος, ὁ, der die Nägel abschneidet. – In LXX Spaltung des Hufes.