ὑπερένδοξος
ὑπερένδοξος, exceedingly glorious
ὑπερένδοξος, ον,
- exceedingly glorious, LXX Da. 3.(53); ὄνομα POxy. 1151.54 (v A. D.).
ὑπερ·ένδοξος, ος, ον, tout à fait illustre, Spt. Cant. tr. puer. (Dan. 3, 53), etc.
ὑπερένδοξος, überaus berühmt, Sp.