ὡρολόγιον

ὡρολόγ-ιον, τό,

• an instrument for telling the time, a dial or clock, ὡ. σκιοθηρικόν the sun-dial of Anaximenes, Plin. HN 2.187; a sun-dial (ὡρολόγιον) at Zea (Piraeus) mentioned in PHaw. 81 (Att. periegesis of iii B. C., pap. of ii A. D.); ἀπὸ τοῦ σκιακοῦ ὡρολογίου IGRom. 4.293ai35 (Pergam., prob. 127/6 B.C.), cf. Cleom. 1.10 sq., Gem. 8.23, Plu. QPlat. 2.1006f, CIG 1947 (loc. inc.), Inscr.Cos 57, Suid. (who writes it ὡρολογεῖον) ; ὡ. ὑδραυλικόν a water-clock, = κλεψύδρα, cf. Aristocl. ap. Ath. 4.174c, Plin. HN 7.213, Bato 2.14; μηχανικὰ ὡ. Ach.Tat. Intr.Arat. 25.6: the dimensions of a water(?)-clock are given in POxy. 470.31 (iii A. D.).

ὡρολόγιον, τό, Stundenzeiger, Uhr ; ὡρολόγιον σκιοθηρικόν, die Sonnenuhr des Anaximandros ; ὑδραυλικόν, Wasseruhr ; ὡρολόγιον νυκτερινὸν ἐοικὸς τῷ ὑδραυλικῷ, die Nachtuhr des Platon, eine Art Wasseruhr, Aristocl. bei Ath. V.174c.