Γαῖα
Gea, Tierra divinidad nacida en segundo lugar depués del Caos, de numerosa descendencia ella sola, o con Urano, Hes.Th.20, 45, 117, 126, h.Hom.30.1, A.Pr.210, Eu.2, Pi.O.7.38, P.9.17, 60, E.IT 1259, Call.Iou.29, Epigr.26.2, AP 7.379 (Antiphil.), Orph.A.554, H.37.1, Nonn.D.2.710, 48.7, cf.
Γαῖα, ης, ῃ, αν, voc. α (ἡ) Gæa, c. à d. la Terre personnifiée, Od. 11, 576 ; Hh. 30 ; Hés. Th. 117 ; Eschl. Pr. 210 ; Eum. 2 ; Pd. O. 7, 70 ; P. 9, 105 ; etc.
Étym. v. le préc.
Γαῖα, ης, ῃ, αν, α,
1) poet., bes. ep. (doch nicht in Il. u. Od. u. nicht b. Soph.), = Γῆ, Hes. Th. 117, Hom. h. 30, Aesch. Prom. 210, Eum. 2, Pind. Ol. 7.70, P. 9.105 u. sp. D., Nonn. 2.710, Orph. Arg. 556, Callim. H. 1.29, epp. in Anth. VII.379.
2) Insel der Provinz Afrika, Ptol. 4.8.36 (Γαῖα ἢ Γαΐα νῆσος).
3) St. in Arabia felix, Ptol. 6.7.29. S. Γέα.
1) poet., bes. ep. (doch nicht in Il. u. Od. u. nicht b. Soph.), = Γῆ, Hes. Th. 117, Hom. h. 30, Aesch. Prom. 210, Eum. 2, Pind. Ol. 7.70, P. 9.105 u. sp. D., Nonn. 2.710, Orph. Arg. 556, Callim. H. 1.29, epp. in Anth. VII.379.
2) Insel der Provinz Afrika, Ptol. 4.8.36 (Γαῖα ἢ Γαΐα νῆσος).
3) St. in Arabia felix, Ptol. 6.7.29. S. Γέα.
Γαῖα
- ΓαιήϊοςΓῆ.
- See Lexicon.