Γαιήϊος

Γαιή-ϊος, α, ον,

• sprung from Gaia or Earth, Τιτυόν, Γαιήϊον υἱόν Od. 7.324, cf. AP 14.23.
• • II earthly, βίου βροτέου γ. δεσμά Nonn. D. 37.4; μελέων γ. ἄχθος Eranos 13.88.