διΐημι
διΐημι, drive, thrust through (a weapon); disband (an army)
Could not find διήσει in Logeion dictionaries.
διήσει Verb: future middle indicative 2nd singular, Verb: future active indicative 3rd singular of διΐημι
- drive, thrust or pass through, διὰ δʼ ἧκε σιδήρου (sc. τὸν ὀϊστόν) Od. 21.328; δ. ξίφος λαιμῶν E. Ph. 1092; δίες στυπτηρίαν ὄξους PHolm. 12.45: c. dupl. acc., στέρνα δ. λόγχην E. Ph. 1398.
- 2 let people go through a country, give them a passage through, εἰ μήτε οἱ ποταμοὶ διήσουσιν . . X. An. 3.2.23, etc.; διέντες αὐτοὺς ἐφʼ ὑμᾶς D. 18.213, cf. ib. 146: c. gen., ξυμφορὰς τοῦ σοῦ διῆκας στόματος didst let them pass through thy mouth, gavest utterance to them, S. OC 963, cf. διαφέρω I.1:—Pass., pass through, Arist. Mir. 835b20: Ep. pf. part. διαειμένος A.R. 2.372.
- II dismiss, disband, στράτευμα X. HG 2.4.39, etc.; τοὺς ὀδόντας δ. unclose them, D.S. 10.17.
- 2 soak, Hp. Acut. 21; ἐλᾳδίῳ διείς Sotad.Com. 1.27, cf. Arist. HA 583a24:—Med., διέμενος ὄξει having diluted it with vinegar, Ar. Pl. 720:—Pass., Alex. 188.3.
- 3 release prisoners, PGoodsp.Cair. 5.2 (ii B. C.), J. AJ 15.10.3; διειμένος set free, Plu. Demetr. 39.
A tr.
I c. ac. de cosa o del cuerpo humano
1 hacer pasar de lado a lado, atravesar, traspasar c. ac. de cosa y gen. o giro prep. c. gen.
ξίφος λαιμῶν διῆκε
pasó de lado a lado la espada por la gargantaδι' ἀλλήλων ἐναντίας (τὰς φλέβας) πλέξαντες διεῖσαν
plegando (las venas) que se entrelazaban en sentido contrario las hicieron pasar unas a izquierda y otras a derecha, en la configuración que los dioses dieron al cuerpo humanoστέρνα ... διῆκε λόγχην
hizo pasar la lanza por el pechoσιδηροῦν αὐλίσκον διέντες
τὴν χώραν
2 esp. en recetas empapar
(κριθὰς ἢ ὀρόβους) ἐν ὄξει ... διέντα
θρίοισι ταύτην (τὴν ἀμίαν) ἅλις ἐλαδίῳ διείς
τὸ ἄχυρον ... διέντα δ' ὕδατι πλείονι ἀποχεῖν
εἰς ἄγγος κεραμεοῦν δίες στ[υπ]τηρίαν ὄξους
en un recipiente de barro empapa alumbre en vinagre, e.d. disuelve alumbre en vinagre para fijar el tinte
• en v. med. mism. sent. diluir
ὄξει (πάντα) διέμενος
τὸ τρῖμμ' ... διειμένον ὄξει
γύψου δὲ ἄνθος μεθ' ὕδατος διειμένον
II c. ac. de pers. o principios activos
1 dejar pasar
διέντας αὐτοὺς ἐφ' ὑμᾶς
dejándolos pasar en su avance contra vosotrosεἰ δὲ μήθ' οἱ ποταμοὶ διήσουσιν
si ni los ríos (nos) dejan pasar(πολεμίους) μὴ διιέτω διὰ τῆς χώρας
πῦρ δ' ἔξω διίεσκον
pero (los conductos) dejaban salir el fuego afueraλαμπρὸς ἡλίου κύκλος μέσον πόρον διῆκε θερμαίνων φλογί
τὴν τροφὴν οὐ διιεῖσαι
no dejan pasar el alimentoἀὴρ διίησι τὴν αὐγήν
• milit. licenciar
Παυσανίας μὲν διῆκε τὸ στράτευμα
• dejar partir, liberar
με ... [ἐκ τῆς] φυ[λα]κῆς
τοὺς ὑπὸ Ἀγρίππα παραδοθέντας ἐν τιμωρίᾳ
Λυσίμαχος ... διειμένος ἀπηγγέλλετο
se anunció que Lisímaco había sido liberado
• fig.
συμφορὰς τοῦ σοῦ διῆκας στόματος
has dejado salir de tu boca desgracias
• dejar, permitir
διῆκ' ἀπελθεῖν αὐτὰ (τὰ χρηστά) πρὸς θεῶν οἴκους
(al levantar la tapa) dejó que éstas (las cosas buenas) escaparan a la morada de los dioses
2 extender c. ac. de partes del cuerpo
ἀετὸς ... διεὶς τὰς πτέρυγας
B intr.
1 enfilar, disparar c. gen.
τις πτωχὸς ἀνὴρ ... διὰ δ' ἧκε σιδήρου
un mendigo cualquiera disparó a través del conjunto de las hachas de hierro
2 atravesar, pasar c. giro prep.
διῄει διὰ τῆς Κορινθίας χώρας
οὔτε γὰρ κατὰ τὰς ἁφὰς ἐνδέχεται διιέναι διὰ τῶν διαφανῶν
• tb. en v. med.
τὴν ὑγρότητα διΐεσθαι εἰς τὴν ὕλην
(Θερμώδων) εὐρείης διαειμένος ἠπείροιο
el Termodonte que atraviesa una vasta comarca
1) durchschicken, durchlassen ; τὸ στράτευμα διὰ τῆς χώρας Xen. Hell. 2.4.28 ; vgl. An. 5.4.2, wo διήσοιεν richtigere Lesart für διοίσοιεν ist, d.i. den Durchgang gestatten, wie Dem. 18.146 ; Pol. 22.26.2 ; ξίφος λαιμῶν διῆκε, stieß hindurch, Eur. Phoen. 1099 ; in tmesi, διὰ δʼ ἧκε σιδήρου, schoß hindurch, Od. 21.328, 24.177. Uebertr., τοῦ στόματος φόνους, d.i. erwähnen, Soph. O.C. 963.
2) auseinander gehen lassen ; στράτευμα Xen. Hell. 3.2.29, u. öfter ; διειμένος, entlassen, fortgeschickt, Plut. Demetr. 39 ; dah. = erweichen, zerlassen in, ὄξει Ar. Pl. 720 ; τρῖμμʼ εὐρύθμως διειμένον ὄξει Alexis Ath. IV.170c ; ἐλαίῳ Arist. H.A. 8.3, wie ἐλαδίῳ διείς Sotad. Ath. VII.293 (v. 27); oft bei Aerzten ; vgl. Phryn. p. 27 u. Lobeck dazu.
- Ito drive or thrust through a thing, c. gen., Od., Eur.; also c. dupl. acc., λόγχην δ. στέρνα Eur.
- 2to let people go through a country, give them a passage through, Xen., Dem.:— c. gen., ξυμφορὰς τοῦ σοῦ διῆκας στόματος didst let them pass through thy mouth, gavest utterance to them, Soph.
- IIto send apart, to dismiss, disband, Xen.
- 2to dissolve: in Mid., διέμενος ὄξει having diluted it with vinegar, Ar.