εὐσεβέω
εὐσεβέω, εὐσεβέω, live or act piously
Could not find εὐσεβεῖ in Logeion dictionaries.
εὐσεβεῖ Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of εὐσεβέω
εὐσεβεῖ Adjective: masculine nominative dual, Adjective: masculine vocative dual, Adjective: masculine accusative dual, Adjective: feminine nominative dual, Adjective: feminine vocative dual, Adjective: feminine accusative dual, Adjective: neuter nominative dual, Adjective: neuter vocative dual, Adjective: neuter accusative dual, Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular of εὐσεβής
εὐσεβ-έω,
- live or act piously or reverently, abs., Thgn. 145, Berl.Sitzb. 1927.8 (Locr., V B.C.), S. Aj. 1350, etc.; εἴς τινα towards one, Id. Ant. 731; περί τινα E. Alc. 1148; περὶ θεούς Pl. Smp. 193a; πρὸς τὸν θεόν Men. Mon. 567; πρὸς θεούς AP 10.107 (E.); εὐ. τὰ πρὸς θεούς S. Ph. 1441; τὰ περὶ τοὺς θεούς Isoc. 3.2; of outward acts of service, θύουσα καὶ εὐσεβοῦσα τοῖς θεοῖς PRyl. 112 (a). 4 (iii A.D.); εὐ. θεούς to reverence them, A. Ag. 338 (nisi leg. εὖ σέβειν) ; εὐσεβήσασαν τὴν θεόν BCH 44.77 (Lagina):—Pass., εὐσεβεῖσθαι to be reverenced, Antipho 3.3.11, Ph. 2.201; of a duty, to be reverently discharged, Pl. Ax. 364c.
εὐσεβέω-ῶ, être pieux, montrer des sentiments de piété (religieuse, filiale, etc.) Thgn. 145 ; Soph. Aj. 1350, Ant. 924 ; εἴς τινα, Soph. Ant. 731 ; περί τινα, Eur. Alc. 1148 ; Plat. Conv. 193a ; πρός τινα, Anth. 10, 107 ; ou direct. avec l’acc. τινα, Eschl. Ag. 338, à l’égard de qqn (des dieux, etc.) ; ou avec un art. neutre, εὐσ. τὰ πρὸς θεούς, Soph. Ph. 1441 ; τὰ περὶ θεούς, Isocr. 26b, professer des sentiments de piété envers les dieux ; d’où au pass. avec un sujet de chose, être accompli pieusement, Plat. Ax. 364c ; avec un suj. de pers. recevoir des témoignages de piété : ὑπό τινος, Ant. 123, 42, de qqn.
Étym. εὐσεβής.
1. vroom zijn, rechtschapen zijn:
2. vereren, respecteren,
εὐσεβέω, ein εὐσεβής sein, fromm u. gottesfürchtig sein u. handeln, die Pflichten gegen Gott, die Eltern u. ältere oder übh. ehrwürdige Personen erfüllen ; θεούς, fromm verehren, Aesch. Ag. 329, vgl. Suppl. 833 ; so auch Eur. Phoen. 1321, vgl. Tr. 85, u. einzeln bei Sp.; τὰ πρὸς θεούς Soph. Phil. 1427, wie Isocr. 1.13, in den Beziehungen gegen die Götter fromm sein ; εἴς τινα, Ant. 727 ; Eur. Bacch. 490 ; öfter absolut, z.B. Soph. Tr. 1212, Aj. 1329, mir Theogn. 145 ; Plat. Apol. 35c u. Sp.; περὶ ξένους, Eur. Alc. 1151, wie περὶ θεούς Plat. Symp. 193a ; πρὸς θεούς Eur. ep. (X.107); – auch pass., κἀμοὶ ἵνα καὶ τοῦτο εὐσεβηθῇ Plat. Ax. 364c, daß von mir meiner Pflicht Genüge geleistet werde. Anders Antipho 3 γ 11 οὔθʼ οἱ θανατώσαντες εὐσεβοῖντʼ ἂν ὑπὸ τῶν ἀπολυσάντων τοὺς ἀνοσίους, sie werden wohl nicht geehrt ; auch NT. – In den Fällen, wo ein acc. dabeisteht, εὖ σέβειν zu schreiben (vgl. Seidler Troad. 85), verwirft Hermann zu Soph. Ant. 727 mit Recht.
Strong 2151
**
R, IV Mac 11:5, 8, 23 18:2 * ;]א
to reverence, show piety towards; c. acc (elsewhere more freq. seq. εἰς., περί, πρός): οἶκον, I Ti 5:4; θεόν, Ac 17:23 (Cremer, 525).†
εὐσεβέω,
fut. -ήσω
- to live or act piously and religiously, Theogn., Soph., etc.; εἴς τινα towards one, Soph.; εὐσ. τὰ πρὸς θεούς in matters that respect the gods, Soph.:—also, εὐσ. θεούς to reverence Them, Aesch. from εὐσεβής