εὔσηπτος
εὔσηπτος, easily putrefying
εὔσηπτος, ον, (σήπω)
- easily putrefying or decaying, Arist. GA 785a2, Pr. 861a38, Dsc. 2.160: Comp., Plu. Aet. phys. 2.912c.
εὔ·σηπτος, ος, ον, qui pourrit facilement, Arstt. G.A. 5, 4, 11 ; Probl. 1, 18, etc. ||
Cp. –ότερος, Arstt. G.A. 5, 5 ; Plut. M. 912c.
Étym. εὖ, σήπω.
εὔσηπτος, leicht faulend, Arist. part.anim. 5.4 ; Plut. qu.nat. 2 im Kompar.