εὐσεβέω
εὐσεβέω, εὐσεβέω, live or act piously
Could not find εὐσεβοῦντα in Logeion dictionaries.
εὐσεβοῦντα present active participle masculine accusative singular, present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural of εὐσεβέω
εὐσεβ-έω,
- live or act piously or reverently, abs., Thgn. 145, Berl.Sitzb. 1927.8 (Locr., V B.C.), S. Aj. 1350, etc.; εἴς τινα towards one, Id. Ant. 731; περί τινα E. Alc. 1148; περὶ θεούς Pl. Smp. 193a; πρὸς τὸν θεόν Men. Mon. 567; πρὸς θεούς AP 10.107 (E.); εὐ. τὰ πρὸς θεούς S. Ph. 1441; τὰ περὶ τοὺς θεούς Isoc. 3.2; of outward acts of service, θύουσα καὶ εὐσεβοῦσα τοῖς θεοῖς PRyl. 112 (a). 4 (iii A.D.); εὐ. θεούς to reverence them, A. Ag. 338 (nisi leg. εὖ σέβειν) ; εὐσεβήσασαν τὴν θεόν BCH 44.77 (Lagina):—Pass., εὐσεβεῖσθαι to be reverenced, Antipho 3.3.11, Ph. 2.201; of a duty, to be reverently discharged, Pl. Ax. 364c.
εὐσεβέω-ῶ, être pieux, montrer des sentiments de piété (religieuse, filiale, etc.) Thgn. 145 ; Soph. Aj. 1350, Ant. 924 ; εἴς τινα, Soph. Ant. 731 ; περί τινα, Eur. Alc. 1148 ; Plat. Conv. 193a ; πρός τινα, Anth. 10, 107 ; ou direct. avec l’acc. τινα, Eschl. Ag. 338, à l’égard de qqn (des dieux, etc.) ; ou avec un art. neutre, εὐσ. τὰ πρὸς θεούς, Soph. Ph. 1441 ; τὰ περὶ θεούς, Isocr. 26b, professer des sentiments de piété envers les dieux ; d’où au pass. avec un sujet de chose, être accompli pieusement, Plat. Ax. 364c ; avec un suj. de pers. recevoir des témoignages de piété : ὑπό τινος, Ant. 123, 42, de qqn.
Étym. εὐσεβής.
1. vroom zijn, rechtschapen zijn:
2. vereren, respecteren,
εὐσεβέω, ein εὐσεβής sein, fromm u. gottesfürchtig sein u. handeln, die Pflichten gegen Gott, die Eltern u. ältere oder übh. ehrwürdige Personen erfüllen ; θεούς, fromm verehren, Aesch. Ag. 329, vgl. Suppl. 833 ; so auch Eur. Phoen. 1321, vgl. Tr. 85, u. einzeln bei Sp.; τὰ πρὸς θεούς Soph. Phil. 1427, wie Isocr. 1.13, in den Beziehungen gegen die Götter fromm sein ; εἴς τινα, Ant. 727 ; Eur. Bacch. 490 ; öfter absolut, z.B. Soph. Tr. 1212, Aj. 1329, mir Theogn. 145 ; Plat. Apol. 35c u. Sp.; περὶ ξένους, Eur. Alc. 1151, wie περὶ θεούς Plat. Symp. 193a ; πρὸς θεούς Eur. ep. (X.107); – auch pass., κἀμοὶ ἵνα καὶ τοῦτο εὐσεβηθῇ Plat. Ax. 364c, daß von mir meiner Pflicht Genüge geleistet werde. Anders Antipho 3 γ 11 οὔθʼ οἱ θανατώσαντες εὐσεβοῖντʼ ἂν ὑπὸ τῶν ἀπολυσάντων τοὺς ἀνοσίους, sie werden wohl nicht geehrt ; auch NT. – In den Fällen, wo ein acc. dabeisteht, εὖ σέβειν zu schreiben (vgl. Seidler Troad. 85), verwirft Hermann zu Soph. Ant. 727 mit Recht.
Strong 2151
**
R, IV Mac 11:5, 8, 23 18:2 * ;]א
to reverence, show piety towards; c. acc (elsewhere more freq. seq. εἰς., περί, πρός): οἶκον, I Ti 5:4; θεόν, Ac 17:23 (Cremer, 525).†
εὐσεβέω,
fut. -ήσω
- to live or act piously and religiously, Theogn., Soph., etc.; εἴς τινα towards one, Soph.; εὐσ. τὰ πρὸς θεούς in matters that respect the gods, Soph.:—also, εὐσ. θεούς to reverence Them, Aesch. from εὐσεβής