κύρω
κύρω, v. κυρέω.
κύρω [ῡ] (f. κύρσω, ao. ἔκυρσα, pf. inus.)
I avec un rég. :
1 rencontrer, dat. : ἅρματι, Il. 23, 428, heurter (litt. rencontrer) un char ; fig. πήματι, Hés. O. 689, éprouver (litt. rencontrer) une douleur ||
2 atteindre, gén. : σκοποῦ, Eschl. Ag. 628, atteindre le but ; particul. avec idée de hauteur : μελάθρου κῦρε κάρη, Hh. Cer. 189, la tête touchait le plafond ; avec le dat. αἰθέρι, Call. Cer. 38, toucher le ciel, en parl. d’un arbre ; avec l’acc. τέρμονα οὐρανοῦ, Eur. Hipp. 746, toucher la voûte du ciel ; avec une prép. ἐπ’ αὐχένι κῦρε δουρὸς ἀκωκῇ, Il. 23, 821, il cherchait à l’atteindre au cou de la pointe de sa lance ||
3 obtenir, avoir en partage : μητρὸς κακῆς, Eur. Med. 1363, une mauvaise mère ||
II abs.
1 se trouver, se rencontrer : τί ποτ’ αὐτίκα κύρσει; Soph. O.C. 225, que va-t-il arriver ? p. suite, c. auxiliaire (cf. κυρέω) : θύων ἔκυρον, Soph. O.C. 1159, je me trouvais sacrifiant, c. à d. j’offrais un sacrifice ||
2 se rapporter à : οὔτ’ εἶπον οὐδὲν πρὸς σὲ κῦρον, Ar. (Com. fr. 2, 1093) je n’ai rien dit qui te concernât ||
Moy. trouver, rencontrer, dat. Il. 24, 530 ||
➳ Impf. poét. 3 sg. κῦρε (v. ci-dessus).
Étym. cf. κυρέω.
κύρω, fut. κύρσω, poet. Stammform von κυρέω, zufällig treffen, wohinein geraten, erlangen ; Hom. hat das praes. med. in dieser Bdtg, ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅγε κύρεται, ἄλλοτε δʼ ἐσθλῷ, bald gerät er in Unglück, bald in Glück, Il. 24.530 ; πήματι κῦρσαι Hes. O. 693 ; λέων σώματι κύρσας, der auf einen Leichnam stieß, Sc. 426 ; das praes. act. nur sp.D., πυραμίδες ἄκρα μέτωπα κύρουσιν χρυσέοις ἀστράσι Ep.adesp. 318 (710), sie reichen an die goldenen Sterne, wie Ap.Rh. ἂμ πέλαγος τετραμμένη αἰθέρι κύρει 2.363 ; vgl. ἠέρι κῦρον πέτραι 4.945 u. μέγα δένδρεον αἰθέρι κῦρον Callim. Cer. 38 ; – auch mit dem gen., μελάθρου κῦρε κάρη, bis an die Decke reichte das Haupt, H. h.Cer. 189 ; vgl. αἰθερίας νεφέλας κύρσαιμι Soph. O.C. 1085 ; – αἰὲν ἐπʼ αὐχένι κῦρε δουρὸς ἀκωκῇ, immer trachtete er mit der Lanzenspitze nach dem Nacken, suchte des Gegners Nacken zu treffen, Il. 23.821 ; λέων ἐπὶ σώματι κύρσας 3.23, wie oben der einfache dat.; – τινός, erlangen ; πικροῦ δʼ ἔκυρσας μνηστῆρος Aesch. Prom. 741 ; πάλου δʼ ἔκυρσα Pers. 765, vgl. Eum. 891 ; τὸν ἄθλιον αἰδοῦς κῦρσαι Soph. O.C. 247 ; ὦ τέκνα, μητρὸς ὡς κακῆς ἐκύρσατε Eur. Med. 1363, vgl. Ion 1105, 1269 ; – auch c. acc., ἀτερπέα δʼ αὖλιν ἔκυρσαν Opp. Hal. 1.34. – Wie κυρέω, sich ereignen, τί ποτʼ αὐτίκα κύρσει Soph. O.C. 225, wo der Schol. erkl. τί προβήσεται ἡμῖν ; u. mit dem partic. = τυγχάνω, θύων ἔκυρον O.C. 1161.
κύρω
Aor. pple. κύρσας Il. 3.23, Il. 23.428. (ἐγ-, συγ-)
- 1
To come upon, light upon.
With ἐπί and dat. : ἐπὶ σώματι κύρσας Il. 3.23.
Sim., app. : αἰὲν ἐπʼ αὐχένι κῦρε δουρὸς ἀκωκή (kept constantly grazing it) Il. 23.821.
- 2
To come against, come into (violent) contact with.
With dat. : ἅρματι κύρσας
(i.e. Menelaus’s chariot) Il. 23.428. - 3
To meet with, experience.
In mid.
With dat. : κακῷ κύρεται Il. 24.530.
- 1