κυρτόω

κυρτ-όω,

• hump up, make convex, κυρτῶν νῶτα, of a bull preparing to charge, E. Hel. 1558; τὴν χεῖρα ὑπὲρ τοῦ μετώπου κεκυρτωκότες Ath. 14.629f; καταιγίδες εἴς οὐρανὸν κυρτοῦς τὰ κύματα Lib. Or. 59.138; λαίφεα AP 10.15 (Paul.Sil.); κ. ὀστοῦν make the skull bulge, Antyll. ap. Orib. 46.27.6:—Pass., κῦμα περιστάθη, οὔρεϊ ἶσον, κυρτωθέν Od. 11.244; κυρτοῦσθαι ῥάχιν Opp. C. 3.273; of leeches, Opp. H. 2.602: in Prose, οἱ φοίνικες ὑπὸ βάρους πιεζόμενοι ἄνω κυρτοῦνται ὥσπερ οἱ ὄνοι οἱ κανθήλιοι X. Cyr. 7.5.11; become hunchbacked, Sor. 1.112: aor. 1 Med. ἐκυρτώσαντο bulged, δειρήν Nonn. D. 37.564.

κυρτόω, krümmen, wölben ; κῦμα κυρτωθέν, von der wie zur Brautkammer gewölbten Woge, Od. 11.244 ; κυρτῶν τε νῶτα ταῦρος Eur. Hel. 1574 ; sp.D., wie κυρτώσαντες λαίφεα Paul.Sil. 57 (X.15), Opp. Cyn. 3.273. – Auch in Prosa ; οἱ φοίνικες ὑπὸ βάρους πιεζόμενοι ἄνω κυρτοῦνται Xen. Cyr. 7.5.11 ; Sp., wie Galen. öfter.

†κυρτόω

[κυρτός.]

Nom. sing. neut. aor. pple. pass. κυρτωθέν.

To cause to take a curved form : κῦμα κυρτωθέν (arching over the pair) Od. 11.244.

κυρτόω : make curved; κῦμα κυρτωθέν, ‘arched,’ Od. 11.244†.

κυρτόω, fut. -ώσω

• to curve or bend into an arch, κυρτῶν νῶτα, of a bull preparing to charge, Eur.; κ. λαίφεα Anth.:—Pass. to form a curve or arch, of a wave breaking, Od., Xen.