κυρτότης

κυρτ-ότης, ητος, ἡ,

• humped shoulders, stoop, ἡ Πλάτωνος κ. Plu. Aud.poet. 2.26b; convex surface of a bone, etc., Gal. UP 2.7, 12.5 (pl.), al.; of the spherical moon, Plu. Fac.lun. 2.922d; of the earth, Cleom. 1.8; τῆς θαλάσσης Str. 1.1.20, Theo Sm. p.123 H.
• • • 2 convexity, opp. κοιλότης, of a line, Arist. Ph. 217b3, Mete. 386a1, cf. Hero Spir. 1.23.

κυρτότης, ητος, ἡ, die Krümmung, Wölbung, Konvexität, der Konkavität, κοιλότης, entggstzt ; Arist. Meteor. 4.9 ; τῆς θαλάσσης Strab. I.12 ; Plut., der es auch von gekrümmten Menschen braucht, τὴν Πλάτωνος κυρτότητα, de aud. poet. 7. Vgl. κυρτός.