λασιαύχην
λασιαύχην, with rough, shaggy neck
Could not find λασιαύχενος in Logeion dictionaries.
λασιαύχενος masculine genitive singular, feminine genitive singular, neuter genitive singular of λασιαύχην
λᾰσῐαύχην, ενος, ὁ, ἡ, (λάσιος)
- with rough, shaggy neck, of the centaur, h.Merc. 224, cf. λασιαύχενα χαίταν Ar. Ra. 822 (lyr.); of the bear, h.Hom. 7.46; of the horse, S. Ant. 350 (lyr.); λ. βύρσα Theoc. 25.272: also with a neut., λασιαύχενος ἄντρου v.l. Id. Ep. 5.5.
λᾰσιαύχην -ενος [λάσιος , αὐχήν ] hairy- or shaggy-necked Hom. 4.224, 7.46 Aristoph. Ran. 822 etc.; ἵππος horse Soph. Ant. 350 | fig. Theocr. epigr. 5.5 (v.l.)
● masc. or fem.; neut. only Theocr. l.c.
● masc. or fem.; neut. only Theocr. l.c.
λασι·αύχην, ενος (ὁ, ἡ) [ᾰ] au cou velu, Hh. Merc. 224, etc. ; Soph. Ant. 357 ; Ar. Ran. 822 ; Thcr. Idyl. 25, 272 ; fig. Thcr. Epigr. 5, 5 ||
➳ Gén. neutre λασιαύχενος, Thcr. Epigr. 5, 5.
Étym. λάσιος, αὐχήν.
λασιαύχην, ενος, mit zottigem, dichtbehaartem Nacken, der Stier, H.h. Merc. 224, der Bär, H.h. 6.46 ; ἵππος, Soph. Ant. 357 ; λοφιᾶς λασιαύχενα χαίτην Ar. Ran. 822 ; βύρσα θηρός Theocr. 25.272 ; auch ἄντρον, ep. 5.5, wild verwachsen.
λασιαύχην
λάσιος
- with rough, shaggy neck, Hom., Ar., etc.