λάρυγξ

λάρυγξ [ᾰ], υγγος, ὁ,

• larynx or upper part of the windpipe, Arist. HA 493a6; used in sounding the vowels, ib. 535a32: but in Poets confused with φάρυγξ (gullet) (cf. Arist. HA 535a29), E. Cyc. 158; χωρεῖν κατὰ τοῦ λ. Pherecr. 108.7, cf. Crobyl. 8; of gluttons, ἀνόσιοι λάρυγγες Eub. 139; ἐκ τοῦ λ. ἐκκρεμάσας τινά Ar. Eq. 1363; τὸν λάρυγγʼ ἂν ἐκτέμοιμί σου Id. Ra. 575: metaph., λ. γλυκύς speech, LXX Si. 6.4.
• • II = τραχεῖα ἀρτηρία, Meno Iatr. 8.30.

λά̆ρυγξ -υγγος, ὁ larynx, upper part of the windpipe Aristot. H.A. 493a 6, al. ‖ trachea An. Lond. 8.30 ‖ poet. = φάρυγξ throat Eur. Cycl. 158 Aristoph. Eq. 1363, Ran. 575 etc. | fig. of gluttons Eub. 137.2 | λάρυγξ γλυκύς a sweet mouth hence sweet words VT Sir. 6.5

● also λάρυξ .

λάρυγξ, υγγος, nach EM. auch -υγος, ὁ, u. nach den Gramm. auch ἡ, nach Arist. H.A. 1.12 der Vorderteil des αὐχήν, die Kehle, Schlund, Speiseröhre, μῶντὸν λάρυγγα διεκάναξέ σου καλῶς Eur. Cycl. 158 ; Ar. Ran. 575, Eq. 1363 ; ἀνόσιοι λάρυγγες Eubul. bei Ath. III.113f. – Vgl. φάρυγξ.

λάρυγξ .λάρυγξ (ᾰ), υγγος, ὁ,

• the larynx or upper part of the windpipe, Arist.:—in Poets the throat, Eur., Ar.