λυσίπονος
λυσίπονος, releasing from toil
λῡσί-πονος, ον,
- releasing from toil, labour-lightening, θεράποντες Pi. P. 4.41; λ. τελευτά death that frees from care, Id. Fr. 131.1.
λῡσί̆πονος -ον [λύω , πόνος ] that liberates from fatigue Pind. P. 4.41 | that liberates from pain Sext. S. 1.51 | that liberates from worries Pind. fr. 131a (of death) Meleag. (AP 12.127.7) (sleep) Nonn. D. 27.1, Ev. 5.37, al. | epith. of Dionysus Opp.1 4.254.
λυσί·πονος, ος, ον [ῡῐ]
1 qui se relâche dans son travail, en parl. de serviteurs, Pd. P. 4, 41 ||
2 qui délivre des chagrins ou des soucis (mort, sommeil, etc.) Poèt. (Plut. M. 120d) ; Anth. 12, 127 ; Nonn. D. 27, 1.
Étym. λύω, πόνος.
λυσίπονος, [ῡ], Mühsal, Kummer lösend, stillend ; τελευτή, Pind. frg. 96 ; ὕπνος, Nonn. D. 27.1 ; a.Sp.; auch θεράποντες, die Diener, welche Anderen die Arbeit abnehmen, erleichtern, Pind. P. 4.41, wo Andere minder gut »in der Arbeit erschlaffende, lässig werdende« erklären.
λῡσῐπονος, -ον
- 1delivering men from toil “λυσιπόνοις θεραπόντεσσιν” i. e. releasing their masters from toil P. 4.41 ὀλβίᾳ δʼ ἅπαντες αἴσᾳ λυσίπονον τελετάν (ὄλβιοι δʼ λυσιπόνων τελετᾶν coni. Wil.) fr. 131a ad Θρ. 7.
λυσίπονος
λῡσί-πονος, ον
- releasing from toil, Pind.