πυνθάνομαι

πυνθάνομαι, Od. 2.315, etc.; poet. also πεύθομαι (q.v.): Ep. impf. πυνθανόμην 13.256: fut. πεύσομαι Il. 18.19, etc., Dor. πευσοῦμαι Theoc. 3.51 (so cod. Med. in A. Pr. 988): aor. ἐπῠθόμην Il. 5.702, etc., Ep. and Lyr. πυθόμην Od. 4.732, B. 15.26; imper. πυθοῦ, Ion. πυθεῦ Hdt. 3.68; Ep. opt. πεπύθοιτο Il. 6.50, al. (subj. πεπύθωνται is f.l. for γε πύθωνται, 7.195); 3 pl. πυθοίατο S. OC 921: pf. πέπυσμαι Od. 11.505, etc.; 2 sg. πέπῠσαι Pl. Prt. 310b, Ep. πέπυσσαι Od. 11.494; inf. πεπύσθαι Th. 7.67, etc.; part. πεπυσμένος Pl. Smp. 179e: plpf. ἐπεπύσμην Ar. Pax 615, Av. 470; 3 sg. ἐπέπυστο Il. 13.674, Ep. πέπυστο ib. 521; 3 dual πεπύσθην 17.377:—

• learn, whether by hearsay or by inquiry (ἐξιστορήσαντες τὰ ἐβούλοντο πυθέσθαι Hdt. 7.195): constr.
• • • 1 π. τί τινος learn something from a person, Il. 17.408, Od. 10.537, A. Ag. 599, Ar. Ra. 1417, etc.; also π. τι ἀπό τινος A. Ch. 737; ἐξ ἄλλων S. OC 1266; ἐκ τοῦ παρατυχόντος Th. 1.22; freq. παρά τινος, Hdt. 2.91, etc.; παρʼ ἄλλων (v.l. ἄλλων) X. Cyr. 4.1.3.
    • 2 c. acc. rei only, hear or learn a thing, Od. 2.411, A. Ch. 765, Antipho 5.25, etc.: abs., αἰσχρὸν τόδε γʼ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι Il. 2.119, cf. Pi. P. 7.7, etc.; ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι Hdt. 1.22, etc.
    • 3 c. gen. objecti, hear or inquire concerning, πυθέσθαι πατρός, ἀγγελιάων, μάχης, Od. 1.281, 2.256, Il. 15.224, cf. S. El. 35, Pl. Lg. 635b.
    • 4 π. τινά τινος inquire about one person of or from another, τὸν ἄνδρα τῶν ὁδοιπόρων Ar. Ach. 204; so π. περί τινος Hdt. 2.75; πᾶσαν πυθέσθαι τῶνδʼ ἀλήθειαν πέρι S. Tr. 91: c. acc. pers. only, inquire about a person, Ar. Th. 619.
    • 5 c. part., πυθόμην ὁδὸν ὁρμαίνοντα that he was starting, Od. 4.732, cf. Hdt. 9.58, S. Aj. 692; π. τὸ Πλημμύριον ἑαλωκός Th. 7.31, cf. X. An. 1.7.16, etc.; οὔ πω . . πεπύσθην Πατρόκλοιο θανόντος they had not yet heard of his being dead, Il. 17.377, cf. 427, 19.322, A. Ch. 763; ὡς ἐπύθοντο τῆς Πύλου κατειλημμένης Th. 4.6: with acc. rei added, εἰ σφῶϊν τάδε πάντα πυθοίατο μαρναμένοιιν Il. 1.257.
    • 6 c. acc. et inf., hear or learn that . ., Hdt. 1.62, 5.15, S. Tr. 103 (lyr.), Th. 7.25, etc.
    • 7 folld. by an interrog. clause, ὡς πυθώμεθα ὅπου ποτʼ ἐσμέν S. OC 11; αὐτοῦ π. τί ποτε νοεῖ inquire or learn from him what . ., Pl. La. 196c, cf. X. An. 6.3.25, Plb. 3.107.6; π., ὅτεῳ . . συνοικέει Hdt. 3.68; π. εἰ . . inquire whether . ., S. OC 993, IG 42(1).121.18 (Epid., iv B.C.); τοῦ ξένου ἡδέως ἂν π., τί ταῦθʼ ἡγοῦντο Pl. Sph. 216d; π. τινῶν, ὅτι . . X. An. 4.6.17; π., ὅπως ἂν κάλλιστα πορευθείη ib. 3.1.7, cf. Cyr. 1.4.7.
  • II Act., aor. 1 part. fem. πεύσασα having learned, PMasp. 5.7 (vi A.D.).
  • • 2 v. πεύθω.

πυνθάνομαι, (ΠΥΘ), altpoet. auch πεύθομαι ; fut. πεύσομαι, selten πευσοῦμαι, Aesch. Prom. 987, Theocr. 3.51, vgl. Eur. Hipp. 1104 ; aor. ἐπυθόμην, πυθέσθαι (πύθευ Her. 3.68), ep. auch mit der Reduplication πεπυθοίατο ; perf. πέπυσμαι, πέπυσαι, Plat. Prot. 310b, u. ep. πέπυσσαι, Od. 11.494 ; das praes. πυνθάνομαι hat Hom. Od. 2.315, u. das impf. ἐπυνθανόμην 13.256, sonst immer πεύθομαι u. impf. πευθόμην (vielleicht mit πύνδαξ zusammenhangend, eigtl. ergründen);
fragen, erfragen, erforschen, erkunden, vernehmen ; καὶ ἄλλων μῦθον ἀκούων πυνθάνομαι, Od. 2.315 ; – c. accus., ὅσσα δʼ ἐνὶ μεγάροισι καθήμενος ἡμετέροισιν πεύθομαι, Od. 3.187 ; πεύθετο γὰρ Κύπρονδε μέγα κλέος, er vernahm nach Kypros hin den Ruhm, Il. 11.21 ; κῆρυξ ἐπεύθετο βουλάς, Od. 4.677 ; πεύθετο γὰρ οὗ παιδὸς ὄλεθρον u. ä. oft Hom.; κέλαδον, Il. 18.530 ; ἐπὴν εὖ πάντα πύθηαι, Od. 4.494 ; τάδε πευθόμενος κακὰ ἔργα, Od. 17.158 ; u. c. partic., εἰ γὰρ ἐγὼ πυθόμην ταύτην ὁδὸν ὁρμαίνοντα, 4.732, hätte ich erfahren, daß er diese Reise vorhabe ; vgl. ὡς ἐπύθετο τοὺς Ἕλληνας ἀποιχομένους, Her. 9.58 ; ὅταν τὰ λοιπὰ πυνθάνηται κακά, Aesch. Prom. 965 ; πεύσῃ δὲ χάρμα μεῖζον, Ag. 257 ; ἐὰν θνήσκοντας ἢ τετρωμένους πύθησθε, Spt. 225 ; πᾶσαν πυθέσθαι τῶνδʼ ἀλήθειαν πέρι, Soph. Tr. 91 ; πεπυσμένη πάρει πάθημα τοὐμόν, 140 ; τάχʼ ἄν με πύθοισθε σισωσμένον. Aj. 677 ; πέπυσται τὸν ἐμὸν ἐκθετον γοιον, Eur. Andr. 70 ; u. in Prosa, οὐ γάρ τί πω πάντα σαφῶς πεπύσμεθα, Plat. Charm. 153c ; u. Sp., πεπυσμένοι τὰ γεγονότα, Pol. 4.73.1 ; περί τινος, Her. 2.75 ; Xen. An. 5.5.25 ; ὑπέρ τινος, Soph. O.R. 1444 ; – τινός τι, von Einem, durch ihn Etwas hören, erfahren, Etwas aus Jemandes Munde hören, πολλάκι γὰρ τόγε μητρὸς ἐπεύθετο, Il. 17.408 ; Od. 10.537 ; ἄνακτος αὐτοῦ πάντα πεύσομαι λόγον, Aesch. Ag. 585 ; οὐδεὶς ὅτου πευσόμεθα τἀκεῖ πράγματα, Ar. Av. 1120, vgl. Ach. 204 ; u. in Prosa, τὸ γὰρ αἴτιον αὐτῶν πεύσεσθε, Plat. Critia. 113a ; auch ἐκείνων πευσόμεθα πῶς λέγουσιν, Rep. VII.530e, vgl. Euthyphr. 4c ; – τινός, ἦ μάλα λυγρῆς πεύσεαι ἀγγελίης, du wirst eine sehr traurige Nachricht zu hören bekommen, Il. 18.19 ; ἀγγελιάων πεύσεται, Od. 2.256 ; ἔρχεο πευσόμενος πατρός, von dem Vater, über den Vater Etwas zu erfahren, 1.281, 15.270 ; ἄλοχος δʼ οὔπω τι πέπυστο Ἕκτορος, Il. 22.437 ; auch hier tritt ein partic. hinzu, πυθέσθην ἡνιόχοιο πεσόντος, sie merkten, daß der Rosselenker fiel, von den Rossen gesagt, Il. 17.227, vgl. 377 ; εἴ κεν τοῦ πατρὸς ἀποφθιμένοιο πυθοίμην, 19.322 ; θέλων δὲ τῶνδε πεύσεται λόγων, Aesch. Ch. 754 ; ἀγγέλων πεπυσμένοι, Suppl. 182 ; – παρά τινος, von Einem erfahren, Aesch. Prom. 990 ; auch ἀπό τινος, Ch. 726 ; πρός τινος, Her. 9.58 ; ἔκ τινος, 7.182 ; ταῦτα παρʼ αὐτῶν πυνθάνου, Plat. Lach. 187b, u. öfter ; vgl. εὖ ἔχει τὰ τῆς σῆς τέχνης παρὰ σοῦ πυνθάνεσθαι, Gorg. 455c ; παρὰ τῶν λεγόντων πευστέον, τί λέγουσιν, Soph. 244b ; er verbindet auch πυνθάνομαι καὶ ἐρωτῶ, Hipp. min. 372c ; vgl. noch Euthyd. 295c, οὐ τοίνυν ἀποκρινοῦμαι πρότερον πρὶν ἂν πύθωμαι, u. so oft = fragen ; auch ὁ αἰσθόμενος καὶ πυθόμενος vrbdn, Legg. VI.762d.

πυνθάνομαι

See πεύθομαι.

πυνθάνομαι

• 1learn (cf. πεύθομαι) ἐπεὶ τίνα πάτραν, τίνα οἶκον ναίων ὀνυμάξεαι ἐπιφανέστερον Ἑλλάδι πῠθέσθαι; P. 7.8

πυνθάνομαι , opt. 3 pl. πευθοίατο, ipf. πυνθανόμην, (ἐ)πεύθετο, fut. πεύσομαι, aor. 2 (ἐ)πυθόμην, opt. redup. πεπύθοιτο, perf. πέπυσμαι, πέπυσσαι, plup. (ἐ)πέπυστο, du. πεπύσθην: learn by inquiry, ascertain, hear tell of; w. gen. (or ἐκ) of the person giving the information, also gen. of the person or thing learned about, Od. 13.256, Od. 14.321; βοῆς, ‘hear,’ Il. 6.465; freq. w. part., ‘hear of all this wrangling on your part,’ Il. 1.257.

πυνθάνομαι

• to learn by hearsay or by inquiry, Hdt.:
• • • 1πυνθ. τί τινος to learn something from a person, Hom., etc.; τι ἀπό τινος Aesch.; ἔκ τινος Soph.; παρά τινος Hdt.
    • 2c. acc. rei only, to hear or learn a thing, Od., Attic
    • 3c. gen. to hear of, hear tell of, hear news of, Od., etc.
    • 4π. τινά τινος to inquire about one person of or from another, Ar.; so, π. περί τινος Hdt., Attic
    • 5c. part., πυθόμην ὁρμαίνοντα ὁδόν I heard that he was starting, Od.; π. τὸ Πλημμύριον ἑαλωκός to hear that Plemmyrium had been taken, Thuc.:—so, οὔπω πυθέσθην Πατρόκλοιο θανόντος they had not yet heard of his being dead, Il.
    • 6c. inf. to hear or learn that, Soph., etc.