πύξ

πύξ, Adv.

• with the fist, π. ἀγαθὸς Πολυδεύκης good with the fist, i.e. at boxing, Il. 3.237; πολὺ φέρτατος . . π. Od. 8.130; οὐ γὰρ π. γε μαχήσεαι Il. 23.621; π. μὲν ἐνίκησα Κλυτομήδεα ib. 634; περιγιγνόμεθʼ ἄλλων π. τε παλαισμοσύνῃ τε Od. 8.103; πειρηθήτω . . ἢ π. ἠὲ πάλῃ ib. 206; οἱ δὲ μάχοντο π. τε καὶ ἑλκηδόν Hes. Sc. 302; ἄνδρα π. ἀρετὰν εὑρόντα by boxing, Pi. O. 7.89; Ἴσθμιʼ ἑλὼν π. Simon. 158, cf. 154; πὺξ πεπληγέμεν Il. 23.660; πατάσσειν, παῖσαι, παίεσθαι, Ar. Ra. 547 (lyr.), X. An. 5.8.16, Lys. 4.6, etc.; π. ἐπὶ κόρρας ἤλασα Theoc. 14.34; τοὺς δακτύλους π. ἔχειν to have oneʼs fist clenched, Hp. Morb. 3.13. (Cf. Lat. pug-nus.)

πύξ, πῡγός, ἡ, later form for πυγή (q. v.). πύξαγρις, v. πτύξαγρις.

πύξ, adv., fäustlings ; πὺξ τοὺς δακτύλους ἔχει, er hat die Finger eingezogen, in der geballten Faust, Hippocr.; mit geballter Faust, οὐ γὰρ πύξ γε μαχήσεαι, Il. 23.621 ; πὺξ ἐνίκησα, im Faustkampf, 23.634 ; dah. πὺξ ἀγαθὸν Πολυδεύκεα, 3.237, der im Faustkampfe tüchtig war, der gute Faustkämpfer ; dah. πύξ τε παλαισμοσύνῃ τε vrbdn, Od. 8.103 ; πὺξ ἀρετὰν εὑρόντα, Pind. Ol. 7.89 ; πὺξ πατάσσειν, Ar. Ran. 548 ; Xen. An. 5.8.16 ; πὺξ παιόμενος, Lys. 4.6 ; Folgde : πὺξ ἐς τὴν γνάθον παταχθείς, Luc. Gymn. 3 ; πὺξ κενὴν πληγήν τινα καταφέρων, Hermot. 33.

πύξ ², πῡγός, ἡ, spätere Form = πυγή.

πύξ

With the fist : πὺξ ἀγαθόν (the great boxer) Il. 3.237, οὐ πύξ γε μαχήσεαι (will never box again) Il. 23.621. Cf. Il. 23.634 (at boxing), 660 (to box) : Od. 8.103, 130, 206, Od. 11.300.

πύξ

• 1at boxing ἄνδρα τε πὺξ ἀρετὰν εὑρόντα O. 7.89

πύξ (cf. πύκα, πυκνός, πυγμή): adv., with the fist, at boxing.

πύξ

• with clenched fist, πὺξ ἀγαθὸς Πολυδεύκης good at the fist, i. e. at boxing, Hom., etc.; πὺξ μάχεσθαι with the fists, Il.; πὺξ πατάσσειν, παίειν Ar.