πυλωρέω

πῠλωρ-έω,

• keep the gate, Luc. DMort. 6[20].1, etc.; ὁ πινοτήρης π. τὴν κόγχην Plu. Sollert. 2.980b: metaph., γλῶσσα π. τὴν γεῦσιν Ps.-Democr. ap. Hp. Ep. 23, cf. PMag.Par. 2.158 (dub.).

πυλωρέω, Türhüter oder Türwächter sein, Luc. Mort.D. 20.1, sacrific. 8 ; γλῶσσα πυλωρεῦσα τὴν γεῦσιν, Hippocr.; ὁ πινοτήρας πυλωρεῖ τὴν κόγχην προκαθήμενος, Plut. Sol. anim. 30.

πυλωρέω πῠλωρέω,

• to be a πυλωρός, keep the gate, Luc., etc.