προάρχω
προάρχω, begin first
Could not find προάρξαντος in Logeion dictionaries.
προάρξαντος aorist active participle masculine genitive singular, aorist active participle neuter genitive singular of προάρχω
προάρχω,
- begin first, ἀδικεῖν J. AJ 18.9.6; ἀδικίας Phalar. Ep. 147: —Med., π. μάχης Arist. Fr. 344.
- II hold office before, οἱ προάρξαντες αὐτῶν D.C. 57.14; ἄλλην ἀρχήν Id. 76.5; ὁ ταμίας ὁ προάρχων IG 7.303.38 (Orop.).
- 2 to be previous governor, τῆς Μακεδονίας D.C. 47.21.
- 3 to be chief or eponymous archon of, π. ἐν [Δελ]φοῖς τὴν ἐν[ναετηρίδα] Inscr.Magn. 17.14.
προ·άρχω :
I (ἄρχω, commencer) commencer le premier : ἀδικίας, Phalar. Ep. 13 ; ou ἀδικεῖν, Jos. A.J. 18, 9, 6, être le premier auteur d’une injustice, être agresseur ou provocateur ||
II (ἄρχω, commander)
1 gouverner auparavant, gén. DC. 47, 21 ||
2 exercer une charge avant, gén. DC. 57, 14 ; abs. πρ. ἀρχήν, DC. 76, 5, exercer une charge auparavant ||
Moy. commencer le premier, gén. Arstt. fr. 268.
προάρχω, vorher herrschen ; ἀρχήν, DC. 76.5 ; Μακεδονίας, 47.21. – Med., vorher od. zuerst anfangen, Sp.