προαρπάζω
προαρπάζω, to snatch away before
προαρπάζω,
- snatch away before, ὥσπερ ἰκτῖνος τὰ ὄψα Luc. Tim. 54: metaph., τὴν δόξαν J. AJ 13.5.8; τὴν ἡγεμονίαν τινί ib. 20.8.2, cf. Luc. Tox. 6, etc.; π. ἀλλήλων τὰ λεγόμενα snap at a conclusion, anticipate hastily, Pl. Grg. 454c; τὸ ζητούμενον π. ὡς ὁμολογούμενον S.E. M. 1.157.
προ·αρπάζω, enlever d’avance ou auparavant, Luc. Tim. 54 ; fig. anticiper sur, acc. Plat. Gorg. 454c ; Luc. Tox. 6 ; Sext. M. 1, 157.
προαρπάζω, (ἁρπάζω), vorwegnehmen, -reißen ; ἀλλήλων τὰ λεγόμενα, Plat. Gorg. 454c ; oft bei Sp., wie Luc. Tim. 54, Tox. 6 u. sonst.
προαρπάζω
fut. σω
fut. ξω
- to snatch away before, Luc.; metaph., πρ. τὸ λεγόμενον to snap at a conclusion, anticipate hastily, Plat.