προγενής
προγενής, born before, primaeval
Could not find προγενεῖς in Logeion dictionaries.
προγενεῖς masculine accusative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural, masculine vocative plural, feminine nominative plural, feminine vocative plural of προγενής
προγενής, ές,
- born before, primeval, θεοί S. Ant. 938 (anap.): Comp. προγενέστερος, α, ον, earlier in birth, i.e. older, Il. 2.555, Od. 2.29, Theoc. 29.10, etc.; γενεῇ π. Il. 9.161; τινος 23.789; οἱ π. those who have gone before us, our predecessors, Arist. EN 1181b16, de An. 403b27, PA 642a24, Phld. Ind.Sto. 20: Sup. προγενέστατος, eldest-born, primordial, h.Cer. 110, Arist. de An. 410b14, Ath.Med. ap. Orib. inc. 21.21.
- II generally, previous, prior, συγγραφαί PSI 8.904.6 (i A.D.); χάρτης PLond. 1.77.59 (Comp., vi A.D.).
προ·γενής, ής, ές, né auparavant, Soph. Ant. 938 ; d’où cp. -έστερος, α, ον, plus âgé, plus ancien, Il. 2, 555, etc. ; Od. 2, 29, etc. ; πρ. τινος, Il. 23, 789, né avant qqn, plus âgé que qqn ; οἱ πρ. Arstt. Nic. 10, 9, 23, nos prédécesseurs ; sup. προγενέστατος, η, ον, le plus âgé, le plus ancien, Hh. Cer. 110, Arstt. An. 1, 5, 15.
Étym. π. γένος.
προγενής, ές, alt ; θεοὶ προγενεῖς, Soph. Ant. 929, v.l. πατρογενεῖς. – Häufiger im comp. προγενέστερος, älter ; Il. 2.555 ; ὅσον γενεῇ προγενέστερος εὔχομαι εἶναι, 9.161 ; τινός, 23.789 ; auch Pol. 9.2.2 ; u. superl., 6.54.1, wie H.h. Cer. 110 ; auch sonst in sp. Prosa.
sé propicio para mí, primer padre, el nacido primero, autoengendrado
προγενής
προ-γενής, ές
γίγνομαι
- born before, primaeval, Soph.: —comp. προγενέστερος earlier in birth, i. e. older, Hom.; οἱ πρ. our predecessors, Arist.:—Sup. προγενέστατος, eldest-born, Hhymn.