προγένειος
προγένειος, with prominent chin, long-chinned
προγένειος, ον,
- bearded, Theoc. 3.9, Longus 1.16.
προ·γένειος, ος, ον, au menton allongé et saillant, Thcr. Idyl. 3, 9.
Étym. π. γένειον.
προγένειος, mit vorstehendem Kinn, Theocr. 3.9.
προγένειος
προ-γένειος, ον,
γένειον
- with prominent chin, long-chinned, Theocr.