προρέω

προρέω, Ep. Verb,

• flow forward or forth, flow amain, of rivers and streams, Il. 21.260, Od. 5.444, etc.; ἅλαδε προρέουσι Il. 12.19, cf. 5.598; εἰς ἅλαδε Od. 10.351; ἐκ πέτρης Hes. Th. 792.
• • II trans., pour forth, h.Ap. 380; [κρήνη] ὕδωρ προρέεσκε A.R. 3.225, cf. Orph. A. 1132.

προρέω, (ῥέω), poet., in Prosa προρρέω ;
1) hervor- od. vorwärtsfließen, weiter-, dahinströmen, ἅλαδε προρέων, Il. 5.598, 12.19, h.Apoll. 23 ; Hes. O. 759 ; εἰς ἅλαδε, Od. 10.351 ; ἐκ πέτρης, Hes. Th. 792, einzeln bei Sp.
2) auch trans. hervor od. vorwärts fließen machen, ergießen, H.h. Apoll. 380, vgl. Ruhnk. ep. crit. p. 268, aber Wolf hat mit Eust. ad Il. 2.523, der den Vers aus Hes. (frg. 6) anführt, προχέω geschrieben. Vgl. noch Orph. Arg. 1130.

προρέω ², (als praes. von προείρηκα, προείρημαι, προερρήθην angenommen), vorhersagen, s. προεῖπον.

προρέω

[προ- 1.]

Of rivers, streams, etc., to flow forward or forth, flow, send their waters: ἅλαδε Il. 5.598, Il. 12.19. Cf. Il. 21.260, 366, Il. 22.151: Od. 5.444, Od. 10.351.

προρέω , προρέει, -έουσι, inf. -έειν, part. -έοντος: flow forth, flow on.

προρέω fut. -ρεύσομαι

• to flow forward, flow amain, of rivers, Hom.