πρόπυλον
πρόπυλον, gateway, entrance
πρόπυλ-ον, τό, freq. in pl.,
- = προπύλαια, Hdt. 2.91, Hp. Epid. 4.42, S. El. 1375, E. HF 523, etc.: in sg., IG 1(2).891, Arist. Ath. 15.4, AP 6.114 (Simm.), IG 2(2).1046. 13, Inscr. in PFay. p.32, Plu. Isid. 2.363f, etc.
πρό·πυλον, ου (τὸ) [ῠ] vestibule d’un temple, d’un palais, Plut. M. 363f ; Anth. 6, 114 ; d’ord. au pl. Hdt. 2, 91 ; Hpc. 1136c ; Soph. El. 1375 ; Eur. H.f. 523.
Étym. π. πύλη.
πρόπυλον, τό, wie προπύλαιον, der Vorhof ; Soph. El. 1367 ; Eur. Herc.Fur. 523, τὰ πρόπυλα τῆς εἰς Πλούτωνος ὁδοῦ, Plat. Ax. 371b.
πρόπυλον
πρόπῠλον, ου, τό,
πύλη
- in pl., like προπύλαια, Hdt., Soph., etc.; in sg., Anth.