συμμάρπτω
συμμάρπτω, to seize
Could not find συμμάρψας in Logeion dictionaries.
συμμάρψας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of συμμάρπτω
συμμάρπτω,
- seize or grasp together, συμμάρψας δόνακας μυρίκης τʼ . . ὄζους Il. 10.467; πᾶσαν γενεήν Orac. ap. Hdt. 6.86.γʹ; σὺν δὲ δύω μάρψας Od. 9.289, cf. E. Cyc. 397.
συμ·μάρπτω (ao. συνέμαρψα) :
1 saisir avec ou ensemble, Oracl. (Hdt. 6, 86) ; Eur. Cycl. 397 ||
2 briser ensemble, Il. 10, 467.
συμμάρπτω, (μάρπτω), mit, zugleich, zusammenfassen ; συμμάρψας δόνακας, zusammenbrechen, Il. 10.467 ; tmesis, σὺν δὲ δύω μάρψας, Od. 9.289 ; danach Eur. Cycl. 396 ; Or. bei Her. 6.86.3.
†συμμάρπτω
[συμ-, συν- 3.]
Aor. pple. συμμάρψας.
To grasp and bring together or make a bundle of : δόνακας μυρίκης τʼ ὄζους Il. 10.467.
συμμάρπτω , aor. part. συμμάρψᾱς: seize or grasp together, in order to break off, Il. 10.467†.
συμμάρπτω
fut. ψω
- to seize or grasp together, Hom.