συμμαθητής
συμμαθητής, a fellow-disciple
συμμᾰθητής, οῦ, ὁ,
- fellow-disciple, schoolfellow, Pl. Euthd. 272c, Gal. 12.835, Ps.-Callisth. 1.13; ἐγένονθʼ ἑαυτῶν συμμαθηταὶ τῆς τέχνης fellow-pupils in the art, Anaxipp. 1.2.
συμμαθητής, οῦ (ὁ) [ᾰ] condisciple, Plat. Euthyd. 272c ; Anaxipp. (Com. fr. 4, 459).
Étym. συμμανθάνω.
συμμαθητής, ὁ, Mitschüler, τινί, Plat. Euthyd. 272c.
Strong 4827
*
a fellow-disciple: Jo 11:16 (on the use of συν- in such compounds as this, v. Rutherford, NPhr., 255 f.).†
συμμαθητής
συμ-μᾰθητής, οῦ, ὁ,
- a fellow-disciple, Plat.