συναναστομόω
συναναστομόω, join by a mouth
συναναστομ-όω,
- join by a mouth or opening, Gal. UP 15.4:—Pass., to be joined by a mouth or opening, open into, τὸ ἔξω [πέλαγος] συνανεστόμωται τῇ Προποντίδι Arist. Mu. 393b1, cf. Gal. 2.375, al.: so in Act., λίμνη Μαιῶτις εἰς τὸν Ὠκεανὸν συναναστομοῦσα Peripl.M.Rubr. 64.
συν·αναστομόω-ῶ, avoir également son embouchure dans, déboucher également dans, avec εἰς et l’acc. M. rubr. 64 ||
Moy. m. sign. Arstt. Mund. 3, 10 ; particul. t. de méd. s’emboucher ou s’anastomoser ensemble, Gal. 4, 76, 78.