σφραγίζω
σφραγίζω, to seal
Could not find σφραγίσαντες in Logeion dictionaries.
σφραγίσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of σφραγίζω
σφρᾱγ-ίζω, Ion. σφρηγίζω,
- close or enclose with a seal, σφραγίζεις λύεις τʼ ὀπίσω . . πεύκην ( = δέλτον) E. IA 38 (anap.); ταβέλλας PHamb. 29.23 (i A.D.); τὸ σιτάριον BGU 249.21 (i A.D.):—Med., τὸν θησαυρόν PAmh. 2.41.7 (ii B.C.); μόνη δὲ κλῇθρʼ ἐγὼ σφραγίζομαι E. Fr. 781.10; -ισάμενος τὸν ναὸν ἐκέλευσε σφραγίσαι τῷ τοῦ βασιλέως δακτυλίῳ LXX Bel. 14; [τὸ ταμιεῖον] -ισάμενος εἴσω τὸν δακτύλιον διὰ τῆς ὀπῆς ἐρρίπτει D.L. 4.59; δεῖγμα σφραγισάσθω let him seal up with his seal a sample (of the corn), PHib. 1.39.15 (iii B.C.):—Pass., ἐν ᾧ [δώματι] κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος A. Eu. 828; ἐσφράγισται ἐν τοῖς θησαυροῖς μου LXX De. 32.34; οὐ δύναμαι ἀναγνῶναι [τὸ βιβλίον]· ἐσφράγισται γάρ ib. Is. 29.11; θυλάκιον ἐσφραγισμένον PCair.Zen. 69.6 (iii B.C.); ἐσφραγίσθη γῇ λευκῇ POxy. 929.13 (ii/iii A.D.).
- 2 authenticate a document with a seal, IG 9(1).61.78,95 (Daulis, ii B.C.):—Med., ib. 61.41; ἵνα μὴ κυριεύσας (sc. τῆς σφραγῖδος) κοινὴν ἐπιστολὴν κατὰ πάντων γράψας σφραγίσηται αὐτῇ τῇ σφραγῖδι PHib. 1.72.19 (iii B.C.); ἐξαποστεῖλαι εἰς Ῥόδον τοῦδε τοῦ ψηφίσματος ἀντίγραφον, σφραγισαμένους τῇ δημοσίᾳ σφραγῖδι IG 12(5).833.14 (Tenos, ii B.C.), cf. 835.31, al., 11(4).1065b28 (Delos(?), ii B.C.); τὸ βιβλίον τῆς κτήσεως τὸ ἐσφραγισμένον LXX Je. 39(32).11; τὴν παρὰ τοῦ βασιλέως διὰ τῆς θυρίδος ἐσφραγισμένην . . <ἔντευξιν> UPZ 53.5 (ii B.C.).
- 3 certify an object after examination by attaching a seal (cf. Hdt. 2.38), μέτροις . . ἐξητασμένοις καὶ ἐσφραγισμένοις ὑπὸ τοῦ οἰκονόμου PRev.Laws 25.10 (iii B.C.); ἐπεθεώρησα μόσχον ἕνα . . καὶ δοκιμάσας ἐσφράγισα ὡς ἔστιν καθαρός Wilcken Chr. 89.5 (ii A.D.); cf. σφραγίς II 1.
- 4 Med., seal an article to show that it is pledged, ἐγγύην σ. Plu. Pomp. 5, Arr. Epict. 2.13.7: abs., make an impression with a seal for any purpose, καθάπερ οἱ σφραγιζόμενοι τοῖς δακτυλίοις Arist. Mem. 450a32.
- II metaph. senses:
- 1 close up as if with a seal, in Pass., ἐσφραγισμένην ἀκριβῶς οὐλήν a fully closed cicatrix, Gal. 12.215:— Med., οὓς . . ἀφθόγγων στομάτων σφρηγίσσατο δεσμῷ, i.e. made them mute, Nonn. D. 26.261.
- 2 accredit as an envoy, etc., τινα Ev.Jo. 6.27:—Med., ὁ χρίσας ἡμᾶς θεός, καὶ -ισάμενος ἡμᾶς 2 Ep.Cor. 1.22.
- 3 set a seal of approval upon, confirm, AP 9.236 (Loll.); σ. ὅτι . . Ev.Jo. 3.33:—freq. in Med., σ. ποιητικαῖς φωναῖς S.E. M. 1.271; σ. αὐτοῖς τὸν καρπόν assure them of it, Ep.Rom. 15.28.
- 4 generally, mark, ψάμμος . . νῶτον οὐκ ἐσφράγισεν the sand never marked his back, i.e. he never fell in the sand, APl. 16.25 (Phil.); δεινοῖς . . σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι, of wounded persons, E. IT 1372; σφραγιζομένη γελασίνοις marked with dimples, AP 5.34 (Rufin.); καμήλους ἐσφραγισμένας εἰς τὸν δεξιὸν μηρὸν νῦ καὶ ἦτα BGU 87.12, 26 (ii A.D.).
- 5 set an end or limit to, σφραγίσαι ἁμαρτίας Thd. Da. 9.24 (σπανίσαι LXX):—Med., Ῥώμην ἀνερχομένῳ σφράγισαι ἠελίῳ AP 9.297 (Antip.); πάντα διʼ ἀλλήλων ὁ πολὺς σφραγίζεται αἰών, i.e. the death of one creature is the birth of another, Archelaus ap. Antig. Mir. 89.
σφραγίζω [ᾱ]
I sceller, marquer d’un sceau, acc. Eur. I.A. 38 ; d’où en gén. déposer une empreinte, au pass. être déposé sous forme d’empreinte ; fig. :
1 sceller (les lèvres), rendre muet, Nonn. D. 26, 261 ||
2 sceller, c. à d. mettre fin à, acc. Théodot. Dan. 9, 24 ||
II marquer d’une empreinte, en gén. au pass. en poésie, Eur. I.T. 1372 ; Anth. 5, 35, etc. ; p. ext. :
1 marquer d’un signe, délimiter, fixer, déterminer, p. suite, consolider, confirmer, Anth. 9, 236 ; avec ὅτι, NT. Joh. 3, 33 ||
2 marquer du signe de la croix, faire le signe de la croix, Eccl. ||
Moy.
1 marquer de son sceau, sceller, Arstt. Mem. 1, 10 ; Plut. Pomp. 5 ||
2 fig. enfermer, limiter, acc. Anth. 9, 297 ; cf. confirmer, Sext. M. 1, 271 ; d’où assurer, NT. Rom. 15, 28, 3 ; Archél. (A. Caryst. 96) ||
➳ Ion. σφρηγίζω, Nonn. D. l. c.
Étym. σφραγίς.
1. met een zegel sluiten: verzegelen:
2. met een zegel goedkeuren: bezegelen,
3. van een zegel of merkteken voorzien, m.n. iems. eigendom: markeren;
σφραγίζω, [ᾱ], ion. σφρηγίζω,
1) siegeln, besiegeln, versiegeln, ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος, Aesch. Eum. 792 ; γράμματα, Eur. I.A. 38 ; δεινοῖς σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι, I.T. 1372 ; übh. stempeln, bezeichnen, auch mit Wunden, Ritzen u. dgl.
2) übertr., begrenzen, bestimmen, festsetzen.
1) siegeln, besiegeln, versiegeln, ἐν ᾧ κεραυνός ἐστιν ἐσφραγισμένος, Aesch. Eum. 792 ; γράμματα, Eur. I.A. 38 ; δεινοῖς σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι, I.T. 1372 ; übh. stempeln, bezeichnen, auch mit Wunden, Ritzen u. dgl.
2) übertr., begrenzen, bestimmen, festsetzen.
Strong 4972
to seal,
(a) for security: Mt 27:66, Re 20:3; τ. καρπὸν τοῦτον, fig. (cf. Deiss., BS, 238 f.; MM, xxiv; DB, iv, 427a), Ro 15:28;
(b) for concealment, hence, metaph., to hide (Da TH 9:24, Jo 14:17):
(c) for distinction, Re 7:3-8; metaph., Eph 1:13 4:30; mid., II Co 1:22;
(d) for authentication (Es 8:8): Jo 3:33 6:27 (cf. κατα-σφραγίζω).†
σφράγιζε τὸ στόμα τοῦ σκύφου ἀπὸ ῥύπου θυρῶν Ὀσίρεως
sella la boca del cráneo con suciedad de las puertas de Osiris
ποιήσας κολλούρια σφράγιζε δακτυλίῳ ὁλοσιδήρῳ
haz unas pastas y séllalas con un anillo enteramente de hierro
καὶ πιττακίσας αὐτὸ (τὸ κωθώνιον) σφράγισον αὐτὸ ἰδίῳ δακτυλίῳ
y atando al tazón la tablilla séllala con un anillo particular
σφραγίζω
σφρᾱγίζω,
- Ito seal, Eur.:—Mid. to seal for oneself, have sealed, Plut.: —Pass., perf. part. ἐσφραγισμένος sealed up, kept under seal, Aesch.
- IIto mark as with a seal, to mark, Anth.; δεινοῖς σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι, of wounded persons, Eur.
- IIImetaph. to set a seal on, confirm, stamp with approval, NTest., Anth.: Mid. to assure of a thing, c. acc. rei, NTest.: to limit, Anth.
- 2to seal or accredit as a faithful servant, as a believer, τινά NTest. from σφρᾱγίς