σφοδρύνω
σφοδρύνω, make vehement, intensify
σφοδρ-ύνω,
- make vehement, intensify, Ph. 1.355, Porph. in Harm. p.238 W.:—Pass., to be or become so, σφοδρύνει γʼ ἀσθενεῖ σοφίσματι thou puttest overweening trust in . ., A. Pr. 1011; ποιότητες σφοδρυνόμεναι, opp. μαραινόμεναι, Plu. QConv. 2.732c; νόσοι οὐκ ἄγαν σφοδρυνθεῖσαι Gal. 19.563, cf. 17(1).207; πόνος (pain) σφοδρυνόμενος Sor. 2.21: also in aor. Med., Poll. 4.25.
- II intr. in Act . . ἄνεμος -ύνει Alex.Aphr. Pr. 1.73.
σφοδρύνω [ῡ prés., ῠ fut.]
I tr. rendre violent ou impétueux, Phil. 1, 355 ; au pass. :
1 devenir violent ou fort, A. Aphr. Probl. 1, 118 ; Plut. M. 732c, p. opp. à μαραίνεσθαι ||
2 fig. faire le fort, se prévaloir de, dat. Eschl. Pr. 1011 ||
II intr. devenir fort ou violent, A. Aphr. Probl. 1, 73.
Étym. σφοδρός.
σφοδρύνω, heftig, hitzig machen, pass. σφοδρύνομαι, heftig, ungestüm sein, werden, Aesch. Prom. 1013, τινί, worauf trotzen, u. Sp.
σφοδρύνω
from σφοδρός
- Mid.-Pass. to be or become vehement, σφοδρύνεσθαι τινι to put unbounded trust in a thing, Aesch.