τέχνημα
τέχνημα, a masterpiece
τέχν-ημα, ατος, τό,
- that which is cunningly wrought, work of art, handiwork, ἔκπωμα . ., τεχνήματʼ ἀνδρός S. Ph. 36 (where pl. is used of one thing).
- 2 of a man, πανουργίας τέχνημα a masterpiece of villainy, ib. 928.
- II artful device, trick, κάπηλα προσφέρων τ. A. Fr. 322; δόλια τ. E. IT 1355; opp. ἰσχύς, Hp. Fract. 2 (pl.): generally, device, contrivance, Pl. Prt. 319a; τὸ μνημονικὸν τ. Id. Hp.Mi. 368d, al., cf. Ephor. 54J.
τέχνημα, ατος (τὸ)
1 œuvre d’art, travail fait avec art, Soph. Ph. 36 ; Xén. Mem. 1, 4, 7 ; en mauv. part, chef-d’œuvre (de méchanceté) en parl. de pers. Soph. Ph. 928 ||
2 invention ingénieuse, Hpc. Fract. 751 ; Plat. Prot. 319a, Hipp. mi. 368d, etc. ; en mauv. part, artifice, ruse, Eschl. fr. 338 ; Eur. I.T. 1355.
Étym. τεχνάω.
1. handwerk, product:
2. kunstgreep, truc; vaardigheid:
τέχνημα, τό, das künstlich Gearbeitete, das Kunstwerk, Soph. Phil. 36 ; übertr. künstlich angesponnene List, Ränke, κάπηλα προφέρων τεχνήματα, Aesch. frg. 339 ; δόλια τεχνήματα, Eur. I.T. 1355 ; πανουργίας τέχνημα ἔχθιστον, von listigen Menschen, Soph. Phil. 916 ; künstliche Erfindung, Plat. Prot. 319a, Phaedr. 269a u. öfter ; Xen. Mem. 1.4.7 ; Sp., πονηρόν, Luc. Iud. voc. 12.
τέχνημα, ατος, τό,
τεχνάομαι
- 1= τέχνασμα, Soph.
- 2of a man, the abstr. for the concr., πανουργίας τέχνημα a masterpiece of villainy, Soph.
- IIan artful device, trick, artifice, Eur.:—generally a device, invention, Plat.