τεχνάω
τεχνάω, construct with art, contrive, devise
τεχνάω-ῶ, fabriquer avec art, au pass. Xén. Cyr. 8, 6, 23 ||
Moy. τεχνάομαι-ῶμαι (f. τεχνήσομαι, ao. ἐτεχνησάμην, pf. τετέχνημαι)
1 pratiquer un art, acc. Xén. Cyr. 8, 2, 5 ||
2 fabriquer avec art, acc. Od. 5, 259 ; fig. employer son art, son habileté, avec l’inf. Thc. 4, 26 ; avec ὡς et le sbj. Hh. Ap. 326, pour que, etc. ; avec un relat. τί, Xén. Ages. 9, 3, pour trouver ce que, etc. ||
3 en mauv. part, tramer, machiner, acc. Soph. Tr. 534, Ant. 490, Ph. 80 ; abs. Soph. Aj. 86 ; Eur. Med. 369, etc. ; Ar. Vesp. 177 ||
➳ Prés. ion. τεχνέομαι, Hpc. 6, 360. Pf. 3 pl. ion. τετεχνέαται, Hpc. 1, 628.
Étym. τέχνη.
τεχνάω, künstlich bearbeiten ; γυναῖκες ἱστὸν τεχνῆσαι, Od. 7.110, wo Bekker τεχνῆσσαι schreibt (s. τεχνήεις); häufiger im med., ταῦτα δʼ ἐγὼν αὐτὸς τεχνήσομαι ἠδὲ νοήσω, Il. 23.415 ; ὁ δʼ εὖ τεχνήσατο καὶ τά, Od. 5.259, vgl. 11.613 ; übertr., Etwas künstlich ersinnen, Kunst od. List brauchen, τεχνήσομαι, ὥς κε γένηται παῖς ἐμός, H.h. Apoll. 325. – So auch Eur. Heracl. 1003 u. öfter ; u. Soph., χερσὶν ἁτεχνησάμην Trach. 534, τῆς τεχνωμένης τάδε 924, τεχνᾶσθαι κακά Phil. 80, u. so, im schlimmen Sinne, Ant. 490 ; Ar. Vesp. 176 ; und in Prosa : παντὶ τρόπῳ ἑκάτεροι ἐτεχνῶντο, οἱ μὲν ἐσπέμπειν τὰ σιτία, οἱ δὲ μὴ λανθάνειν σφᾶς, Thuc. 4.26 ; Xen. Cyr. 8.2.5, der aber τεχνῷτο auch passivisch braucht, 8.6.23.
τεχνάω , aor. inf. τεχνῆσαι (v. l. τεχνῆσσαι), fut. τεχνήσομαι, aor. τεχνήσατο, opt. -αιτο, part. -άμενος: construct with art, contrive, devise. (Od. and Il. 23.415.)