τήβεννα
τήβεννα, toga
Could not find τήβεννον in Logeion dictionaries.
τήβεννον Noun: feminine accusative singular of τήβεννα
τήβεννα, ἡ, also τήβεννος, ἡ, D.H. 3.61, Plu. Rom. 26, Cor. 9, etc.,
- = Lat. toga (incl. its varieties the trabea, etc.), Inscr.Délos 1442 B 34 (ii B.C.), Plb. 10.4.8, D.H. 2.70, 3.61, 5.47, 6.13, D.S. 5.40; worn by Antiochus Epiphanes, Plb. 26.1A.2, Ptol.Euerg. 3 J.: said to be derived from Τήμενος (Τήβεννος Suid.) the Arcadian, Artem. 2.3, cf. Poll. 7.61 (where τηβεννίς is prob. cj. for τημενίς); but D.H. 3.61 expressly doubts its Hellenic origin. (The form of the word, and the context in D.H. l.c., suggest that it is Etruscan, but K. O. Müllerʼs conjecture Τυρρηνοί for τύραννοι in EM 756.26 is doubtful.)
τήβεννα, ης (ἡ)
I manteau grec, Ath. 438e, 439b ; Pol. 26, 10, 6 ; particul. sel. Poll. 7, 61, manteau argien ||
II à Rome :
1 la toge, DS. 5, 40 ; DH. 3, 61 (sous la forme τήβεννος) ; τ. λαμπρά, Pol. 10, 4, 8, la toge blanche des candidats ||
2 le paludamentum, Pol. 10, 4, 8 ||
3 la trabée, DH. 2, 70 ; 5, 47 ; 6, 13.
Étym. pré-grec.
τήβεννα, ἡ, auch τηβεννίς, ἡ, u. τήβεννος, ἡ, Plut. Rom. 26, wie Dion.Hal. 3.61, eine griechische Kleidung der Reichen u. Vornehmen (ursprünglich in Argos, Poll. 7.61), auch τήμενος und τημενίς geschrieben, vgl. Artemid. 2.3 ; später werden damit die röm. toga, trabea (vgl. Dion.Hal. 6.13) u. chlamys bezeichnet ; Pol. oft, λαμπρά, toga candida, 10.4.8.