τηγανιστός
τηγανιστός, fried in a τήγανον
τηγαν-ιστός, ή, όν,
- fried in a τήγανον, Diph.Siph. ap. Ath. 3.90e, J. AJ 7.8.1, BGU 1668.4 (i A.D.), Gal. 6.812 (v.l.).
τηγανιστός, ή, όν [ᾰ] c. ταγηνιστός, Diph. Sin. (Ath. 90e).
τηγανιστός, im Tiegel, in der Pfanne gebraten, Diphil. bei Ath. III.90d neben ἑφθός.