φαιδρότης
φαιδρότης, brightness: joyousness
φαιδρ-ότης, ητος, ἡ,
- brightness, brilliance, ὀφθαλμῶν Poll. 6.199; λίθων Lib. Or. 11.89, cf. 221.
- 2 metaph., joyousness, Isoc. 15.133, Plu. Gen.Socr. 2.595d.
φαιδρότης, ητος (ἡ) doux éclat (des yeux, etc.), d’où joie, gaieté, Isocr. Antid. § 141 ; Plut. M. 595d.
Étym. φαιδρός.
φαιδρότης, ητος, ἡ,
1) Reinheit, Klarheit, Glanz.
2) übertr., Heiterkeit, Fröhlichkeit, Isocr. 15.133.
1) Reinheit, Klarheit, Glanz.
2) übertr., Heiterkeit, Fröhlichkeit, Isocr. 15.133.
φαιδρότης
from φαιδρός
φαιδρότης, ητος, ἡ,
- brightness: joyousness, Isocr.