χαλκεύω
χαλκεύω, to make of copper
Could not find χαλκεύων in Logeion dictionaries.
χαλκεύων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of χαλκεύω
χαλκ-εύω,
- make of copper or bronze or (generally) of metal, forge, δαίδαλα πολλά Il. 18.400; ξίφος S. Aj. 1034, etc.; τὸν χαλκέα αὐτὸν χ. work him on the anvil, Pl. Euthd. 301d: metaph., ἀψευδεῖ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν Pi. P. 1.86: in Med. sense, πέδας χαλκεύεται αὑτῷ Thgn. 539; χαλκεύεσθε μηνίσκους φορεῖν Ar. Av. 1114 (troch.); ἐχαλκεύσατο κράνη . . ὁλοσίδηρα Plu. Cam. 40:—Pass., to be wrought or forged, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται Pi. Fr. 123.4; ἀφʼ ὁπόσων ταλάντων κεχ. at the cost of . ., Luc. JTr. 11; τῶν κεχαλκευμένων πρὸς ἀπώλειαν ὅπλων D.S. 17.58: metaph., ἐπὶ τοῖς δεδεμένοις χαλκεύεται [ταῦτα] these arms are being forged against . ., Ar. Eq. 469; also of the victims in Phalaris’ bull, Phalar. Ep. 113.
- II abs., to be a smith, Ar. Pl. 163, 513 (anap.), Th. 3.88, Pl. R. 396a; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, X. Mem. 4.2.22.
χαλκεύω (f. εύσω, ao. ἐχάλκευσα, pass. pf. κεχάλκευμαι) :
I act.
1 intr. travailler le cuivre, l’airain ou le fer, être forgeron, Thc. 3, 88 ; Ar. Pl. 163, 513 ; Xén. Mem. 4, 2, 22 ; Plat. Rsp. 396a ||
2 tr. travailler en cuivre, en airain ou en fer : τι, Il. 18, 400 ; Soph. Aj. 1034 ; DS. 17, 58, qqe ch. c. à d. fondre ou forger qqe ch. en un métal quelconque ; fig. Pd. P. 1, 167 ; au pass. être forgé, Pd. fr. 88 ; Ar. Eq. 469 ; Luc. J. tr. 11, etc. ||
II Moy. (ao. ἐχαλκευσάμην)
1 se forger à soi-même : πέδας, Thgn. 539, des entraves ||
2 faire forger : τί τινι, Plut. Cam. 30, qqe ch. pour qqn.
Étym. χαλκεύς.
χαλκεύω, 1) trans., in od. aus Erz, Kupfer od. Metall arbeiten, schmieden ; Il. 18.400 ; ἆρʼ οὐκ Ἐρινὺς τοῦτʼ ἐχάλκευσε ξίφος Soph. Aj. 1013 ; med., πέδας χαλκεύεται αὐτῷ Theogn. 519, wie Plut. Cam. 40 ; – übertr., γλῶσσαν Pind. P. 1.86.
2) intr., ein Schmied sein ; Ar. Plut. 163, 513 ; Plat. Legg. VIII.846e u. öfter ; Thuc. 3.88 ; Xen. Mem. 4.2.22 ; Pol. 10.20.6 u. Sp., wie Luc. Abdic. 22.
2) intr., ein Schmied sein ; Ar. Plut. 163, 513 ; Plat. Legg. VIII.846e u. öfter ; Thuc. 3.88 ; Xen. Mem. 4.2.22 ; Pol. 10.20.6 u. Sp., wie Luc. Abdic. 22.
χαλκεύω
[χαλκός.]
To work or fashion in broze or other metal: δαίδαλα Il. 18.400.
χαλκεύω
- 1forge met. ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν P. 1.86 ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί fr. 123. 5.
χαλκεύω : only ipf., χάλκευον, 1 wrought, Il. 18.400†.
χαλκεύω
χαλκός
- Ito make of copper or (generally) of metal, to forge, Il., Soph., etc.:—Mid. to forge for oneself, Theogn., Ar.:—Pass. to be wrought or forged, Ar.
- IIabsol. to be a smith, work as a smith, ply the hammer, Ar., Thuc.; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, Xen.