χαλκήϊος
χαλκήϊος, of or for a smith
χαλκ-ήϊος, η, ον, (χαλκεύς)
- of or for a smith, ὅπλα Od. 3.433; δόμος, i.e. forge, 18.328; in form χαλκεῖος, θῶκος Hes. Op. 493.
χαλκήϊος, v. χάλκειος.
χαλκήϊος, ΐη, ϊον, ion. statt χάλκειος.
χαλκήϊος
[χαλκεύς.]
Of a smith: ὅπλα Od. 3.433, δόμον (the house of the χαλκεύς, the smithy) Od. 18.328.
χαλκήϊος : of a smith; δόμος, smithy. (Od.)