χαλκήλατος
χαλκήλατος, of beaten brass
χαλκ-ήλᾰτος, ον, (ἐλαύνω)
- forged out of brass, of beaten brass, κώδωνες, σάκος, A. Th. 386, 539; πλάστιγξ Id. Ch. 290; σκάφη Id. Fr. 225; ὅπλα S. Fr. 341; λέβητες ib. 378; ἀσπίς E. Ba. 799, cf. Ar. Ra. 929; cf. χαλκέλατος (q.v.).
χαλκ·ήλατος, ος, ον [λᾰ] forgé ou fondu (litt. étendu) en cuivre ou en airain, Eschl. Sept. 386, 539, etc. ; Soph. fr. 68, 314 ; Eur. Bacch. 799 ; Lyc. 1434, etc.
Étym. χαλκός, ἐλαύνω.
χαλκήλατος, wie χαλκέλατος, aus Erz od. Kupfer getrieben, gemacht ; κώδωνες Aesch. Spt. 368 ; σάκος 521 ; πλάστιγξ Ch. 288 ; ὅπλα Soph. fr. 314 ; ἀσπίδες Eur. Bacch. 798 ; ὅπλα Hel. 1279 ; λέβης Ep.adesp. 281 (Plan. 90).
χαλκήλατος
χαλκ-ήλᾰτος, ον,
ἐλαύνω
- of beaten brass, Aesch., Eur.