χαλκεύω

χαλκ-εύω,

• make of copper or bronze or (generally) of metal, forge, δαίδαλα πολλά Il. 18.400; ξίφος S. Aj. 1034, etc.; τὸν χαλκέα αὐτὸν χ. work him on the anvil, Pl. Euthd. 301d: metaph., ἀψευδεῖ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν Pi. P. 1.86: in Med. sense, πέδας χαλκεύεται αὑτῷ Thgn. 539; χαλκεύεσθε μηνίσκους φορεῖν Ar. Av. 1114 (troch.); ἐχαλκεύσατο κράνη . . ὁλοσίδηρα Plu. Cam. 40:—Pass., to be wrought or forged, ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται Pi. Fr. 123.4; ἀφʼ ὁπόσων ταλάντων κεχ. at the cost of . ., Luc. JTr. 11; τῶν κεχαλκευμένων πρὸς ἀπώλειαν ὅπλων D.S. 17.58: metaph., ἐπὶ τοῖς δεδεμένοις χαλκεύεται [ταῦτα] these arms are being forged against . ., Ar. Eq. 469; also of the victims in Phalaris’ bull, Phalar. Ep. 113.
• • II abs., to be a smith, Ar. Pl. 163, 513 (anap.), Th. 3.88, Pl. R. 396a; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, X. Mem. 4.2.22.

χαλκεύω, 1) trans., in od. aus Erz, Kupfer od. Metall arbeiten, schmieden ; Il. 18.400 ; ἆρʼ οὐκ Ἐρινὺς τοῦτʼ ἐχάλκευσε ξίφος Soph. Aj. 1013 ; med., πέδας χαλκεύεται αὐτῷ Theogn. 519, wie Plut. Cam. 40 ; – übertr., γλῶσσαν Pind. P. 1.86.
2) intr., ein Schmied sein ; Ar. Plut. 163, 513 ; Plat. Legg. VIII.846e u. öfter ; Thuc. 3.88 ; Xen. Mem. 4.2.22 ; Pol. 10.20.6 u. Sp., wie Luc. Abdic. 22.

χαλκεύω

[χαλκός.]

To work or fashion in broze or other metal: δαίδαλα Il. 18.400.

χαλκεύω

• 1forge met. ἀψευδεῖ δὲ πρὸς ἄκμονι χάλκευε γλῶσσαν P. 1.86 ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί fr. 123. 5.

χαλκεύω : only ipf., χάλκευον, 1 wrought, Il. 18.400†.

χαλκεύω χαλκός

• • Ito make of copper or (generally) of metal, to forge, Il., Soph., etc.:—Mid. to forge for oneself, Theogn., Ar.:—Pass. to be wrought or forged, Ar.
  • IIabsol. to be a smith, work as a smith, ply the hammer, Ar., Thuc.; τὸ χαλκεύειν the smithʼs art, Xen.