ἀκροπόλος
ἀκροπόλος, high-ranging, lofty
ἀκρο-πόλος, ον, (πολέω)
- high-ranging, lofty, ἐπʼ ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν Il. 5.523, cf. Od. 19.205.
- II Subst., ἀκροπόλοι, οἱ, arctic and antarctic circles, Olymp. in Mete. 183.30.
1 elevado
ἐπ' ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν
2 subst. οἱ ἀ. los círculos polares Artico y Antártico, Olymp.in Mete.183.30.
ἀκρο·πόλος, ος, ον, seul. dat. pl. -οισιν, Il. 5, 523 ; Od. 19, 205, élevé, en parl. de montagnes.
Étym. ἄ. πέλω.
ἀκροπόλος, in der Höhe seiend, hoch ; vgl. οἰοπόλος ; Hom. zweimal, ἐπʼ (ἐν) ἀκροπόλοισιν ὄρεσσιν Il. 5.523, Od. 19.205, im Hochgebirge.
ἀκροπόλος
[ἄκρος. Cf. οἰόπολος.]
Topmost, the topmost part of: ὄρεσσιν Il. 5.523: Od. 19.205.
ἀκροπόλος (πέλομαι), only dat. pl.: lofty.
ἀκροπόλος
πολέω
- high-ranging, lofty, Hom.