ἄμισθος

I gener. de pers. que no cobra, que no recibe sueldo o paga ξένος S.Fr.829, ἀμίσθων γὰρ οὐχ οἷόν τε ἄρχειν no es posible gobernar sobre personas que no cobran Arist.Oec.1344^b3, χαλεπὸν ἐκκλησιάζειν ἀμίσθους es difícil que se reúnan en asamblea personas que no cobran por ello Arist.Pol.1320^a18, ἐπιστάτας ἀ. Lindos 224.35 (II a.C.), ἀφωντεῖ ἀμίσθῳ BGU 1249.4 (II a.C.), παρὰ Ποκᾶτος ... φιλακείτου (sic) ἀμίσθου PGrenf.1.38.3 (II/I a.C.), ἡγεμών IG 12(3).7 (Sime I a.C.), διδάσκαλος Plu.2.90a, στρατιῶται Plu.Tim.1, πέντε ἱππέας παρέξειν ἀσίτους καὶ ἀ. Luc.Tox.48, τοὺς μὲν ὀλιγομίσθους τοὺς δὲ καὶ παντελῶς ἀμίσθους γεγονότας D.C.Epit.Xiph.76.10.5, σύμμαχοι Synes.Ep.5

• tb. de colect. o similar τὰς δ' ἀρχὰς ἀμίσθους ἄρχειν Arist.Ath.29.5, ἄ. ὁ δῆμος καὶ ἡ βουλὴ τὰ δικαστήρια D.24.99, ἄ. τὸ στράτευμα D.49.13, Theopomp.Hist.291

• tb. de abstr. o cosas no pagado ἀοιδά del canto del coro adivino, A.A.979, εἰρεσίη AP 9.88 (Phil.)

• fig. gratuito λύπη δ' ἄμισθός ἐστί σοι ξυνέμπορος es para ti el dolor compañero de viaje gratuito A.Ch.733.

II

1 que no paga, sin pagar ἄμισθον, ἀξύμβολον εἰσεδεξάμην Luc.DMeretr.12.1, ἐνοικεῖν ἀμίσθῳ ἐν οἴκῳ vivir en una casa que no paga alquiler, BGU 895.23 (II a.C.).

2 fig. de la oración infructuoso ἵνα μὴ ἄμισθον εὑρεθῇ τοῖς χρωμένοις τὸ χρῆμα Cyr.Al.M.72.853B.

III adv. -ς sin cobrar πέντ' ἀμέρας Ϝεργακσά[μενο]ς τᾷ πόλι ἀμίστς ICr.l.c.