ἐνωμοτάρχης
ἐνωμοτ-άρχης, ου, ὁ,
- leader of an ἐνωμοτία (q. v.), Th. 5.66 codd., X. Lac. 11.4, Ascl. Tact. 2.2:—also ἐνωμότ-αρχος, X. An. 3.4.21 (v.l.), Arr. Tact. 6.2.
milit., en el ejército de Esparta, cargo de enomotarca, jefe de una enomotía Th.5.66 (cód.), X.Lac.11.4 (cód.), Robert, Et.Epigr.et Phil.307 (Acarnas IV a.C.), Ascl.Tact.2.2, Ael.Tact.5.2, Arr.Tact.6.2, Max.Tyr.27.7.
ἐνωμοτ·άρχης ou ἐνωμότ·αρχος, ου (ὁ) chef d’une troupe (ἐνωμοτία) de 32 ou 36 hommes, Thc. 5, 66 ; Xén. Lac. 11, 4.
Étym. ἐνώμοτος.
ἐνωμοτάρχης, ὁ, = ἐνωμόταρχος ; Thuc. 5.66 Xen. An. 3.4.22.
ἐνωμοτάρχης, ου, ὁ
- leader of an ἐνωμοτία, Thuc., Xen.