ἐρυκανάω
ἐρυκανάω, to restrain, withhold
ἐρῡκᾰνάω, poet. for ἐρύκω,
- restrain, withhold, κεῖνον ἐρυκανόωσʼ ἀέκοντα Od. 1.199: c. inf., from doing, Q.S. 12.205: also Ep. impf. ἐρύκανε (from ἐρῡκάνω) Od. 10.429, cf. Orph. A. 647.
ἐρυκανάω [ῡᾰ] (seul. 3 pl. prés. épq. ἐρυκανόωσι, Od. 1, 199, et part. prés. épq. ἐρυκανόωσα, Q. Sm. 12, 205) c. ἐρύκω.
ἐρυκανάω, [ῡ], poet. Dehnung des praes. für ἐρύκω, κεῖνον ἐρυκανόωσʼ ἀέκοντα Od. 1.199 ; ἐρυκανόωσα μάχεσθαι Qu.Sm. 12.205.
†ἐρυκανάω
[frequentative fr. ἐρύκω.]
3 pl. ἐρυκανόωσι.
To hold in restraint, detain Od. 1.199.
ἐρυκανάω : parallel forms of ἐρύκω, Od. 1.199, Od. 10.429 (v. l. ἐρύκακε).
ἐρυκανάω
ἐρῡκᾰνάω,
- to restrain, withhold, Epic part. fem. ἐρυκανόωσʼ Od. imperf. ἐρύκανε from ἐρυκάνω, Od.