ἰσομέτρητος
ἰσομέτρητος, of equal measure
Could not find ἰσομέτρητον in Logeion dictionaries.
ἰσομέτρητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἰσομέτρητος
ἰσο-μέτρητος, ον,
- of equal measure or weight, εἰκών Pl. Phdr. 235d, Plu. Sol. 25; τινι D.C. 59.11, cf. Max.Tyr. 31.2.
ἰσο·μέτρητος, ος, ον [ῐ̄] d’une mesure ou d’une grandeur égale, Plat. Phædr. 235d ; Arstt. fr. 377 ; Plut. Sol. 25, etc.
Étym. ἴ. μετρέω.
ἰσομέτρητος, gleich gemessen, von gleicher Größe, von Lebensgröße, εἰκών Plat. Phaed. 235d, ἀνδριάς Plut. Sol. 25, ἄγαλμα DC. 59.11, a.Sp.