ἰσομέτρητος
ἰσομέτρητος, of equal measure
ἰσο-μέτρητος, ον,
- of equal measure or weight, εἰκών Pl. Phdr. 235d, Plu. Sol. 25; τινι D.C. 59.11, cf. Max.Tyr. 31.2.
ἰσο·μέτρητος, ος, ον [ῐ̄] d’une mesure ou d’une grandeur égale, Plat. Phædr. 235d ; Arstt. fr. 377 ; Plut. Sol. 25, etc.
Étym. ἴ. μετρέω.
ἰσομέτρητος, gleich gemessen, von gleicher Größe, von Lebensgröße, εἰκών Plat. Phaed. 235d, ἀνδριάς Plut. Sol. 25, ἄγαλμα DC. 59.11, a.Sp.