ὀλιγηπελέω
ὀλιγηπελέω, be weak, faint, swooning
ὀλιγηπελέω [ῐ] (seul. part. prés. masc. -έων, Od. 5, 457 et fém. -έουσα, Od. 19, 356) être faible, épuisé.
Étym. ὀλιγηπελής.
ὀλιγηπελέω, schwach, ohnmächtig sein ; Hom. im partic. praes. ὀλιγηπελέων, ohnmächtig ; Il. 15.24, 245 ; ὁ δʼ ἄρʼ ἄπνευστος καὶ ἄναυδος κεῖτʼ ὀλιγ., Od. 5.457 ; fem. 19.356. Vgl. κακηπελέω.
ὀλιγηπελέω : be weak, faint, swooning, only part.